پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز: شهید سید حسن نصرالله یکی از برجستهترین مردان عصر ماست که با ولایتمداریاش جلوهای ناب از مسئولیت الهی و انسانی را در سراسر جبههی مقاومت اسلامی متبلور ساخت. وجود او گویی مرهم رنجهای امت است؛ مردی که شریعت را دغدغه قلبی خود میداند، توکل به خداوند را رهتوشهی گامهای مصمم خویش کرد و توسل به اهلبیت (علیهمالسلام) را جانپناهی بیبدیل در ابعاد مختلف زندگی انتخاب کرد.
شهید نصرالله، شهیدی است که ایمان ناب او نهتنها سلاح مقاومت، که پرچمی برای آزادگی و عدالت است. او که در میان غوغای دنیاپرستی، لطف و عنایت خداوند را روشنی دل و راهنمای مسیرش قرار داد، هر قدمش استوار و هر کلامش تجلی صداقت بود. ولایتمداری او، نه صرفاً شعاری، بلکه باور قلبی بود؛ او در تمامی لحظاتش، به رهنمود ولی خدا لبیک میگفت و این تبعیت را سپری برای عرصههای مقاومت کرده بود.
ولایتمداری و شریعتمحوری
ولایتمداری، جانمایه شخصیت شهید نصرالله بود. او مصداق انسانی بود که تمام تصمیمات و حرکاتش را با اطاعت از ولی فقیه هماهنگ میساخت؛ همانگونه که حجتالاسلام شاکری رئیس دانشگاه معارف اسلامی در مراسم چهلم شهادت او گفته است: «ولایتمداری شهید سیدحسن نصرالله ستودنی است و مهمترین رکن مدیریتی او بود که افتخار ۳۰ سال ایستادگی در جبهه مقاومت را به ارمغان آورد.»
این باور عمیق به ولایت، در زندگی شهید نصرالله نهتنها بُعدی مدیریتی، بلکه عرفانی داشت. او به معنای واقعی کلمه سرباز علی (علیهالسلام) بود و در جهانی که اغلب دسیسه و تفرقه بر روابط انسانی سایه میافکند، با صدایی رسا میگفت:«ما شیعه علی ابن ابیطالب هستیم!» این جمله چکیده هویت ولایتمدار او در جهانی بود که خفقان و سکوت را به رسمیت میشناسد.
توکل به خداوند؛ نوری در تاریکی مقاومت
روحیه توکل و اعتماد او به خداوند، از شهید نصرالله مردی ساخت که از سختترین لحظات نهراسید و برای هر پیروزی تنها رضای خداوند را جستجو کرد. او در آزمونهای سخت مقاومت، با ایمان راسخ میگفت: «اگر کار برای خدا باشد، هیچ قدرتی مانع ما نیست.»
اتکای او به خداوند، نهتنها تکیهای بر قدرت، بلکه در او روحیهای از آرامش و یقین آفرید که سپاه دشمن را در برابر باورش به زانو درآورد. سید مقاومت، مردی که زخمیترین خاکها را به امیدهای بزرگ مبدل ساخت، چراغی شد برای پیروزی در دل تاریکی.
توسل به اهل بیت؛ راز پیروزی
شهید نصرالله، پیوندی محکم و عاشقانه با اهلبیت (علیهمالسلام) داشت. نام “حسین” بر لبان او، سلاحی معنوی بود که او را از غم و گمراهی به ساحل نجات رهنمون میساخت. سیره او همچون عباس بن علی (علیهالسلام)، وفاداری به ولایت و از جان گذشتگی در راه حق را به جهانیان آموخت. دعاهای سید مقاومت برکات مداوم الهی را به قلبهای جنود حق جاری میساخت.
ظلمستیزی و دفاع از عدالت
او هرگز ظلم و جور را نپذیرفت، و این عدم سازش با مستکبرین، شخصیت او را فراتر از رهبر نظامی به نماد عدالت تبدیل کرد. همچنانکه «او همانگونه که در میدان مبارزه حضور داشت، به خدمت و یاری مردم فلسطین و مستضعفان نیز اهتمام داشت.»
شهید نصرالله، با ولایتمداریاش نه فقط نمادی از مقاومت، بلکه تجسمی از انسان عارف بود. او با هر سخن و گامش، به ما میآموزد که توکل، توسل، و تمسک به شریعت، مسیر عزت و آزادگی است.
پایان
شهید سید حسن نصرالله، چراغی است که مسیر آزادگی را در پرتو ایمان و عرفان روشن نگاه داشته است. او که در پرتو شریعت و عرفان زیست، در این جهان با ارادهای پولادین و روحیهای عاشقانه بر علیه ظلم ایستاد و تجسمی از تسلیم در برابر خدا و مقاومت در برابر طاغوت شد. روح او در محضر رحمت الهی همواره عزیز و جاوید باد.
مهدی قیاسی کارگر مقدم