سراب آرامش در فرقه فالون‌دافا

"لی هنگجی" سرکرده فرقه چینی "فالون‌دافا"، مدعی رساندن فرد به آرامش از طریق تزکیه جسمی و روحی بوده و این در حالی است که مطالعه کتاب "شوآن فالون" نشان می‌دهد، او با آوردن بهانه‌های گوناگون، علت نرسیدن به آرامش را "خود فرد" معرفی کرده و از پاسخگویی درباره چرایی آن طفره رفته است.

کد خبر: ۵۳۹۲

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

به گزارش فرقه نیوز، یکی از کلیدواژه‌های تبلیغی مورد استفاده در فرقه "فالون‌دافا"-همچنان‌که در فرقه‌های دیگر نیز وجود دارد- ادعای رساندن فرد به آرامش است.

"لی هنگجی" سرکرده این فرقه، اساس تعلیمات خود را بر "تزکیه ذهن و بدن" استوار کرده و هدف نهایی آن را از بین بردن رنج و سختی و در نتیجه، رسیدن فرد به آرامش و شادی معرفی می‌کند؛ اما اصطلاحا "تخصیص اکثر" زده و گروه زیادی از مردم را در عمل، ناموفق در رسیدن به آن می‌داند.

علیرغم ادعای آرامش‌بخشی در این فرقه، اما وقتی افرادی درباره نرسیدن به ‌آن شکایت می‌کنند، پاسخ "لی هنگجی" فرافکنانه و نوعی فرار به جلوی زیرکانه است.

او در پاسخ به این افراد می‌گوید:"فرد کاملا این کار]رسیدن به آرامش و سکون[ را نمی‌تواند انجام دهد، مگر اینکه از کیفیت مادرزادی بسیار خوبی برخوردار باشد. به بیانی دیگر،‌ دلیل اصلی برای اینکه شخص قادر نیست به سکون نایل گردد مساله تکنیک نیست، بلکه فکر و قلب شما پاک نمی‌باشند."[1]

لی هنگجی، "کیفیت مادرزادی" را پاسخی برای چرایی نرسیدن افراد فرقه به آرامش دانسته و با سر هم کردن کلماتی پیچیده و غیرمرتبط مدعی شده:"با تقوا یا ماده سفیدرنگ زیاد، میدان کارمایی فرد کوچک‌تر خواهد بود. به‌علاوه این شخص از کیفیت مادرزادی خوبی برخوردار است".[2]

البته تقوای ادعایی "لی هنگجی" باعث مرگ سه هزار نفری شد که برای به دست آوردن آن، در اواخر قرن گذشته میلادی عمدا از رفتن نزد پزشک و پیگیری روند درمان خود امتناع کردند.

در این موضع باید خاطرنشان کرد، حتی اگر تقوا و ماده سفیدرنگ ادعایی با تسامح همان تقوای الهی یعنی دوری از گناه و اطاعت از فرامین الهی تعبیر شود، فرد به دلیل ارتباطات معنوی، به‌طور حتم به "آرامش معنوی پایداری" دست خواهد یافت و دیگر نیازی به تمرین‌های فرقه‌ای "فالون‌دافا" ندارد.

یکی از روش‌های رسیدن به آرامش و سلامتی انجام تمرینات ورزشی است؛ اما "لی هنگجی" تمایل چندانی به آن نشان نمی‌دهد و آن را مخصوص مردم معمولی می‌داند.

اما برعکس ورزش مورد پسند او، ‌تمرینات فرقه‌ای "فالون‌دافا" بوده که آن را آهسته‌، بی‌حرکت و ساکن می‌داند و در هر موردی از روش‌های تزکیه، بنا به ادعای او ضربان قلب و گردش خون آهسته‌تر خواهند شد.

"لی هنگجی" راه رسیدن به آرامش را خالی و تهی شدن مغز از هر گونه فکری معرفی کرده و یا به‌عبارت بهتر برای رسیدن به آرامش در این فرقه، فرد باید تمام افکار و برنامه‌ریزی‌های زندگی خود را کنار گذاشته تا به زعم سرکرده فرقه به آرامش ادعایی او برسد؛ آرامشی که در عمل هم مشاهده نمی‌شود.

در واقع او با مطرح کردن این قید و بندها-که معمولا همه آنها برای یک فرد مهیا نمی‌شود-، راه گریزی برای خود پیدا می‌کند تا در برابر افرادی که در آروزی رسیدن به آرامش، به پرتگاه پریشانی و نا امیدی رسیده‌اند، خود را از پاسخگویی مصون بدارد.

‌بنا بر این گزارش، لی هنگجی سه اصل "حقیقت"،‌ "نیک‌خواهی" و "بردباری" را ملاک‌هایی برای تشخیص خوب و بد انسان‌ها معرفی کرده و در بخش‌های مختلف کتاب "شوآن فالون" –که مجموعه‌ای سخنرانی‌های او است- بر روی آن تاکید کرده است.

او برای اینکه خود و فرقه‌اش را فوق‌العاده جلوه داده و از این طریق دیگران را حریص برای ورود به آن کند، تعلیمات خود را فراسوی مردم عادی معرفی می‌کند.

گفتنی است، کتاب‌های منتسب به "لی هنگجی" سرکرده فرقه "فالون‌دافا"، به بیش از سی زبان دنیا از جمله فارسی ترجمه شده است و این فرقه برای جذب عضو هیچ محدودیت دینی، مکانی، سنی و ... در نظر نمی‌گیرد.

پی نوشت

[1] لی هنگجی، شوآن فالون، چاپ اول، 1381، انتشارات درسا، تهران، صص387-386

[2] همان، ص393