کمبود محبت عقیل هاشمی مجری شبکه وهابی کلمه

کد خبر: ۳۳۱

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

به گزارش فرقه نیوز به نقل از اسلام پرس ، کسانیکه بنوعی در دوران طفولیت و کودکی با، بی مهری والدین و بعبارتی دیگر با کمبود محبّت محیط و اطرافیان روبرو می شوند، تبعات آن در دوران آتی زندگی بروز می کند. یکی از این تبعات، رفع بی مهری ها و عقده ها و حس تحقیر شدن های مداوم، حس تحقیر از درون و تلاش برای رفع آن در ظاهر و برون و بنوعی مهم جلوه دادن خود در نظر دیگران می باشد.

حال اگر این شخص با هزار سودای قابل دسترس و غیر قابل دسترس محیط زندگی اش را ترک کند و به جامعه و محیطی به غیر از جامعه ای که در آن رشد کرده پناهنده شود، در اوایل تمام تقصیرها و کاستی ها را متوجّه سایرین می کند.

این حس سر خوردگی باعث میشود تا تمام توجه او به مهم جلوه دادن خود برای دیگران و بنوعی شخص مؤثّر و صاحب نظر مطرح شدن، مطرح شود.

در اقدامی در خور توجّه، یکی از مجریان شبکه وهّابی کلمه با تشکیل دادن گروهی به نام “گروپ دوستداران عقیل هاشمی” و آن هم پس از خطاب کردن ملّازاده دیگر کارشناس شبکه وهابی وصال فارسی، که این کارشناس را با لفظ “عقیل بی عقل” خواند، سبب دلخوری و سر خوردگی عقیل هاشمی شد. بهمین خاطر این مجری شبکه وهابی سعی کرده است که اینگونه جلوه کند که افراد زیادی به وی ابراز دوستی و ومودّت می نمایند، جالب تر از همه اینکه یکی از ادمین های این گروه را شخصی که گروه برای او در شبکه اجتماعی فیس بوک ساخته شده است، بر عهده دارد!

عقیل هاشمی و عبدا… حیدری که ایفا کننده ی سناریوی از پیش نوشته ی مؤسّسه های فرقه وهابیّت و مفتیان وهّابی را بر عهده دارند، با فرار از مناظره با شبکه های شیعی و با فرار های رو به جلوی خود سعی بر مرد پیروز میدان جلوه دادن خود، می نمایند!

حال اگر آنها تن به مناظره رو در رو دهند دیگر منبع درآمدی برای امرار معاششان باقی نمی ماند، کسانیکه تنها کارشان اجراهای چندین ساعته آنهم در مرکز های مجلل عربستان و یا استودیوهای لندن می باشد!

پیشنهاد اسلام پرس به این آقایان این است که هر کدامشان به طور جداگانه به نزدیک ترین روان شناسی که در محیط آنها هست مراجعه کنند، تا بیش از این حال روحی- روانی شان رو به وخامت نرود.

البته قبل از آن استفتائی از مفتی اعظم عربستان، “شیخ عیدالعزیز آل شیخ” کنند و درباره ی بدعت بودن یا عدم بدعت مراجعه ی بیمار روحی – روانی، به روان شناس و احیاناً در مراحل حادتر مراجعه به روان پزشک، نظر وی را جویا شوند!