توهمات در سای بابا

23 نوامبر 1926 در یکی از ایالت‌های هندوستان، باگوان شری سای‌بابا یا همان سوآمی ساتیا سای بابا به دنیا آمد. باگوان مدعی بود در 14 سالگی روح خداوند در جسم وی نفوذ داشته است و آشکارا گفت برای هدایت انسان‌های زمین ظهور کرده وتمام سعی وی بر این است که با نگاهی پلورالیستی همه پیروان ادیان را به سمت خویش جلب کند. وی از معروف‌ترین مرتاض‌های هندوستان و مدعی معجزه وخرق عادت، سوآمی ساتیا است.

کد خبر: ۲۷۶۳

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

به گزارش فرقه نیوز، در عین حال، وی مدعی شد، اعتقاد به پیام او با گرایش به ادیان رایج منافاتی ندارد. به همین دلیل می‌گفت: « من روحانی هیچ یک از ادیان نیستم، برای تبلیغ هیچ دینی نیز نیامده‌ام.» سای بابا راه‌های به سوی خدا را متکثر می‌داند، اما مقصد همه را واحد می‌شمارد سای بابا به پیروان خود تأکید می‌کند که مراقبه های روزانه داشته باشند و وی را به عنوان ظهور جسمانی خدا در زمین قبول کنند.

وی برای دعوت خود معبد بزرگی به نام پراشانتی نیلایام به معنای آشیانه صلح برین، تأسیس کرده است. پرستش لینگا و لینگوم که نماد آلت تناسلی مردانه و زنانه است درهندوئیزم رایج است و در فرقه سای بابا نیز جایگاه خاصی داشت در معابد وی مجسمه‌هایی از این نمادها وجود دارد و تصاویر وی در حال تقدیس این نماد های آلت‌پرستان در سایت‌های مختلف موجود است.

سایبابا به تناسخ معتقد است و بر این اساس پیشگویی نموده که در سن 96سالگی جسم خود را ترک وهشت سال بعد روح وی درجسمی دیگر در شهر میسور به بدن فردی دیگر منتقل خواهد شد.درحالی که خداوند متعال با مرگ وی، حقیقت و دروغ بزرگی که گفت را آشکار نمود. و ده سال زودتر از آن زمان مرگ وی فرا رسید.

تناسخ از ویژگی‌های مشهور ادیان وآین‌های هندی است که ان را جایگزین معاد می‌دانند. مدعای معتقدان به تناسخ این است که روح انسان به هنگام مرگ، یک سلسله توالد را سپری می‌کند. بار دیگر به هنگام مرگ، به پیکری دیگر منتقل می‌شود و این چرخه تا بی‌نهایت ممکن است تداوم داشته یابد. البته انتقال ارواح از جسمی به جسمی دیگر لزوماً در یک سطح نیست. مثلاً گاهی در قالب نباتات و درختان و زمانی به شکل حیوانات نمودار شود.

تناسخ همواره در جوامع اولیه توجیهی برای نظام طبقاتی بوده است چنان که در هندوئیزم برای این منظور به کار برده شده تا افراد سرنوشت محتوم خود را در این زندگی فقر و نداری بدانند و بر اربابان خود خرده نگیرند.سایبابا و دیگر گوروهای هندو همه معتقدند که خود ظهور جسمانی خداوند هستند و بدین خاطر دیگر گوروهای هم عصر خویش را نفی می‌کنند سایبابا نیز معتقد است خدای خالق در آنها حلول کرده و معجزه‌اش تولید انبوهی خاکستر با دستش است.وی مردم را به ستایش و پرستش خویش فرا می‌خواند و انسان‌های مفتون با خضوع در برابرش زانو می‌زنند.

او اذکار مختلفی را به مریدانش توصیه می‌کند تا با توجه کامل بخوانند از آن جمله:

«خودتان را محصور من بدانید، به من مشغول باشید- جنون بابا را در زندگی‌تان خلق کنید، باور کنید که از این جنون شیرین‌تر نیست-مثل کودکی پرورش‌تان دادم، مثل پدر و مادری عاشق، تا رشد کنید-من فرم برادر و خواهرتان را به خود گرفتم.....من آمده‌ام تا سعادت بدهم، من آمده‌ام تا ببخشم-هیچ منظور دیگری از موجودیت من نیست»
سای بابا خود را برهما، خدای خالق و هستی بخش می‌پندارد و از مردم می‌خواهد او را ستایش و تعظیم کنند. به او عشق بورزند تا به آرامش و عشق برسند.

وی بارها به دلیل سوء استفاده جنسی مورد شکایت قرار گرفت و حتی در این رابطه شاهدان در مستندی به رفتار بی شمانه وی گواهی دادند اما به دلیل نفوذش در سیاستمداران وقت هند پرونده مسکوت ماند. سای بابا به جهت شهرت خود بخشی از طلاهای اهدائی را برای اجاد بیمارستان اختصاص می کرد که البته این امری بسیار لازم برای جلب حمایت مریدانش بود زیرا تخت‌هایش که همه از طلا بودند می‌بایست به نوعی توجیه شود.

توجه به حجم مریدان و درآمدهای کلان فرقه سای بابا از دو منظر قابل توجه است ابتدا خلا معنوی انسان معاصر و دوم رابطه ادعای توانایی های خارق العاده و جذب مریدان که هر دو مورد نیازمند کار تحقیقاتی و کارشناسی است./ دیده بان