از توصیف کریمانه قرآن تا توهین کتاب مقدس به پیامبران

در مقابل دیدگاه پاک و ارزشمند اسلام نسبت به پیامبران، دیدگاه مسیحیت نسبت به این فرستادگان الهی بسیار زشت و نادرست است و در بسیاری موارد ذکر آنها نیز رنجش خاطر انسان را در پی دارد

کد خبر: ۲۷۵۸

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

به گزارش فرقه نیوز، ساسان توسلی یکی از کشیشان خود خوانده فرقه مسیحیت صهیونیستی، در حال اجرای برنامه ای در شبکه ماهواره ای محبت است که در آن به مقایسه الهیات اسلام و مسیحیت می پردازد که در قسمت های پخش شده از این برنامه، مفتضحانه از این مقایسه دست کشیده و به تاریخ ادیان متوسل شده است.

البته پر واضح است که مقایسه الهیات غنی اسلامی با الهیات مسیحیت، قیاس مع الفارق است و در واقع فصل مشترکی بین آن دو دیده نمی شود.

رضا صفا دیگر بی سواد این جریان منحرف و دیگر وابستگان اردوگاه صلیبی، برای نشان دادن خوش خدمتی خود بارها سخنان بیهوده و ناروایی را به شرع انور اسلام نسبت داده اند .

در بخش گذشته به مقایسه دیدگاه اسلام و مسیحیت درباره انسان پرداخته شد و در این بخش به مقایسه دیدگاه اسلام و مسیحیت درباره پیامبران الهی پرداخته می شود.

درمقابل دیدگاه پاک و ارزشمند اسلام نسبت به پیامبران، دیدگاه مسیحیت نسبت به این فرستادگان الهی بسیار زشت و نادرست است و در بسیاری موارد ذکر آنها نیز رنجش خاطر انسان را در پی دارد.

از نظر اسلام، پیامبران در مقام دریافت و ابلاغ وحی و عمل به دستورات دین معصومند و عصیان و گناه و حتی فراموشی در آنها راه ندارد.

از این رو پیامبران همواره برترین و کامل ترین انسان عصر خود و به عنوان الگوی کاملی برای امت خود و حتی آیندگان بوده اند.

خداوند در سوره احزاب آیه 21 می فرماید: لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا

در سوره ممتحنه آیه 4 می فرماید: قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَاء مِنكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَ بَدَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَ الْبَغْضَاء أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ مَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنَا وَ إِلَيْكَ الْمَصِير

همچنین درسوره ممتحنه آیه 6 می فرماید: قَدْ كَانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ مَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ

از دیدگاه کتاب مقدس مسیحیان، در عمل امکان صدور هر گناهی حتی کفر از پیامبران وجود دارد!!
آنها با هدف کاستن از زشتی ها و پلشتی های خود پیامبران الهی را در حد افراد هرزه و شهوت ران پایین آورده اند.

در خصوص عظمت و شان حضرت ابراهیم (ع) خداوند در آیه 130سوره بقره می فرماید: وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلاَّ مَن سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا وَ إِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ: ما او را در دنیا برگزیدیم و در آخرت جزو بندگان شایسته ما خواهد بود.

و در سوره نساء آیه 125 می فرماید: "و َمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لله و َهُوَ مُحْسِنٌ و اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَ اتَّخَذَ اللّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلاً" در این آیه خداوند متعال، حضرت ابراهیم (ع) را به عنوان خلیل خود نام می برد.

نام حضرت ابراهیم در قرآن مجید، 66 مرتبه آمده است که در تمامی این آیات، همراه با احترام و تجلیل از وی بوده است.

اما در سفر پیدایش کتاب مقدس مسیحیان باب 12 جملات 11 تا 20 درمورد ترس و بی غیرتی و دروغگویی حضرت ابراهیم (ع) آمده است که وی در سفر به مصر از ترس جان، همسر خود را به عنوان خواهر خود معرفی می کند و به این ترتیب فرعون مصر، ساره را به خانه می برد و چون به بلایا گرفتارمی شود ابراهیم را سرزنش می کند که چرا نگفتی ساره همسر توست وما را به گرفتاری مبتلا کردی بیا دست همسرت را بگیر و برو.

قرآن کریم در سوره نمل آیه 56 حضرت لوط(ع) را اینگونه می ستاید: فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِّن قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ: قوم لوط گفتند لوط و پیروانش را از دیار خود بیرون کنید چرا که آنها مردمانی هستند که می خواهند پاک باشند.

در سوره عنکبوت آیه 26 می فرماید: فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَى رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ : لوط به ابراهیم ایمان آورد و گفت من به سوی پروردگارم هجرت می کنم.

در آیات 161تا 175 سوره شعراء و 76تا 83 سوره هود و61تا 77 سوره حجر به عظمت حضرت لوط(ع) اشاره شده است.

اما سفر پیدایش کتاب مقدس باب 19 جملات 30 تا 38 ، آمده است که دو دخترش به وی شراب نوشانیدند و با او رابطه شنیع زنا برقرار کردند و حتی از این رابطه دو پسر نیز متولد شد. / رهپویان هدایت