اختصاصی:

نگرش تطبیقی به پیامبران در قرآن و کتاب مقدس

کد خبر: ۲۶۲۲

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

فرقه نیوز: از آنجایی که پیامبران فرستادگان خداوند متعال می باشند تمامی زندگی آنها مورد توجه بشریت می باشد. لذا نگاه و نگرش ادیان الهی به آنان همواره مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.

در نگاهی تطبیقی به پیامبران در قرآن کریم و کتاب مقدس مسیحیان به اختلافاتی در این زمینه پی می بریم.

آنچه مشخص است پیامبران و از جمله حضرت عیسی علیه السلام در قرآن، انسان هایی با ایمان و الگویی هستند که خداوند متعال بارها و بارها در قرآن کریم به تمجید از آنان پرداخته است.

برای نمونه در قرآن کریم آمده است: وَ وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ  كُلاًّ هَدَيْنَا  وَ نُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ  وَ مِن ذُرِّيَّتِهِ دَاوُدَ وَ سُلَيْمَنَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسىَ‏ وَ هَرُونَ  وَ كَذَالِكَ نجَزِى الْمُحْسِنِينَ ، وَ زَكَرِيَّا وَ يحَيىَ‏ وَ عِيسىَ‏ وَ إِلْيَاسَ  كلُ‏ مِّنَ الصَّالِحِينَ ،وَ إِسْمَاعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطًا  وَ كُلاًّ فَضَّلْنَا عَلىَ الْعَلَمِينَ(انعام: 84 و 86)

و به او اسحاق و يعقوب را بخشيديم و همگى را هدايت كرديم. و نوح را پيش از اين هدايت كرده بوديم و از فرزندان ابراهيم داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون را هدايت كرديم. و نيكوكاران را اين گونه جزا دهيم. و زكريا و يحيى و عيسى و الياس، كه همه از صالحان بودند. و اسماعيل و اليسع و يونس و لوط، كه همه را بر جهانيان برترى نهاديم.

نمونه های بسیار دیگری نیز در قرآن وجود دارد که باز گو کننده این حقیقت است.

اما ماجرای پیامبران در کتاب مقدس مسیحیان کاملا متفاوت است. در کتاب مقدس مسیحیان متاسفانه پیامبران آماج سخت ترین و زشت ترین تعمت های ناروا قرار گرفته اند. در این کتاب پیامبران گاهی  اشتباهات و اعمال ناشایستی انجام می دهند که حتی برخی از انسان های عادی نیز از انجام دادن آن شرم دارند.

علی الشیخ مستبصر مسیحی در این زمینه می نویسد: (( اما با کمال تاسف در جاهای زیادی از کتاب های عهد قدیم می بینیم که گناهان و خطاهای بزرگی مانند زنای با محارم، شرب خمرو... به پیامبران بزرگ خدا نسبت داده می شود گناهانی که هر انسان مومنی حتی از فکر کردن به آنها هم دوری می گزیند . ...))« علی الشیخ، تولدی نو، ترجمه سید مسلم مدنی، ص 30»

اینک به نمونه ای از این موارد اشاره می نماییم:

حضرت نوح علیه السلام: «به فلاحت زمین شروع كرد و تاكستانی غرس نمود. 21 و شراب نوشیده مست شد و در خیمة خود عریان گردید. 22 و حام پدر كنعان برهنگی پدر خود را دید و دو برادر خود را بیرون خبر داد» (پیدایش 9 : 20 ـ 27)

حضرت لوط علیه السلام و دخترانش: ”دختر بزرگ به كوچك گفت: “پدر ما پیر شده و مردی بر روی زمین نیست كه بر حسب عادت كل جهان به ما درآید. 32 بیا تا پدر خود را شراب بنوشانیم و با او همبستر شویم تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.” 33 پس در همان شب پدر خود را شراب نوشانیدند و دختر بزرگ آمده با پدر خویش همخواب شد و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد.“ (پیدایش باب 19 شماره 30 به بعد)

سیدرضا موسوی