بهائیان اهل نجاتند وبقیه گمراه!!

مفهوم اولین عبارت کتاب مقدس بهائیان(کتاب اقدس) این است: همه گمراهند جز بهائیان! میرزا حسینعلی نوری در عبارت اول کتاب مدعی است که هر کس مرا نشناسد از اهل ضلالت محسوب می شود حتی اگر همه کارهای خوب جهان بدست او صادر شده باشد!!

کد خبر: ۲۲۸۵

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

گروه بهائیت-فرقه نیوز، مفهوم اولین عبارت کتاب مقدس بهائیان(کتاب اقدس) این است: همه گمراهند جز بهائیان! میرزا حسینعلی نوری در عبارت اول کتاب مدعی است که هر کس مرا نشناسد از اهل ضلالت محسوب می شود حتی اگر همه کارهای خوب جهان بدست او صادر شده باشد!!

لذا پیام((اقدس)) به همه شش هفت میلیارد انسان روی زمین همه نیکوکاران ومخترعان و دانشمندان غیر بهائی این است که شما گمراهید وهمه کارهای خوبتان هم باطل است چون مرا نشناخته اید...این عبارت را باید به عنوان معرفی بهائیت به نقل از کتاب اقدس به مجامع بین المللی فرستاد...!!

بهاء کتاب اقدس را این چنین آغاز می نماید:(( ان اول ما کتب الله علی العباد عرفان مشرق وحیه و مطلع امره الذی کان مقام نفسه فی عالم الامر والخلق من فاز به قد فاز بکل الخیر والذی منع من اهل الضلال ولو یاتی بکل الاعمال))

او می گوید: نخستین چیزی که خدا بر بندگان واجب فرموده است شناخت کسی است که محل تابش وحی الهی و محل طلوع امر او قرار گرفته است یعنی همان که در عالم امر و عالم خلق بمنزله خود او یعنی خداست!!

هر کس به این عرفان دست یافت به همه خیرها دست یافته است وهر کس از این عرفان محروم شد یا خود را محروم ساخت ،از اهل گمراهی است حتی اگر همه اعمال را هم انجام بدهد.

بااین تفاسیر خواهشمندم که به عبارت نخست و طلیعه کتاب مقدس بهائیان توجه فرمایید.با این تفصیل بنده برای شروع بحث سعی می کنم مطالب برآمده از این عبارت را فهرست نمایم:

1-اولین وظیفه هر  کس شناخت رسول است.(رسول از سوی چه کسی است؟!!)

2- شناخت رسول مهمتر از شناخت خود خداست چون اولین واجب شناخت خود خدا نیست بلکه شناخت رسول است. معلوم نیست وقتی هنوز خود خدا را  نشناخته چطور می توان رسول او را شناخت؟!!

3-رسول قائم مقام خدا در عالم خلق و امر است بلکه نفس اوست! توضیح عالم خلق و امر باشد برای بعد! وقتی خود فرد شناخته شده نیست شناخت قائم مقام او چه معنی دارد؟!

4- وصول به همه خیرها در گرو شناخت این رسول است.

5- هر کس از این عرفان منع شود گمراه است حتی اگر همه اعمال را انجام دهد.

پس هر کس در دنیا به عرفان رسول دست نیافت از نظر بهاء اهل ضلالت و گمراهی است. اگر اعمال خوبی هم انجام دهد به درد نمی خورد وباطل است.

خلاصه اینکه سخن جناب بهاء در نخستین عبارت کتاب اقدس این است که:

اگر کسی توانست به مقام شناخت بهاء دست بیابد به همه خیرها دست یافته و اگر نشناخت گمراه و اهل ضلالت است و هیچ کار خیر او به درد نمی خورد و یکسره در گمراهی سقوط کرده است. لذا قبل از شناخت خدا باید همه جهانیان بهاء را بشناسند وگرنه همه در گمراهی واهل باطل هستند.

انسان در روی کره زمین بر باد هواست!!!

راستی یک پیامبر الهی سراغ دارید که مردم را این چنین به خود و نه به خدا فرا خوانده باشد؟

یک آدم انحصار طلب سراغ دارید که به اسم دین خود را قائم مقام خدا در عالم خلق و امر معرفی نموده و بگوید به جای هر شناخت دیگر بیایید دنبال من که اگر مرا نشناسید و دنبال من نیایید محکوم به گمراهی و بدبختی هستید؟!!