تضاد در عرفان حلقه

هر کدام از اصول عرفان کیهانی موضوع متفاوتی را مطرح می کند که در برخی از آنها تضاد هم وجود دارد.

کد خبر: ۲۱۲۰

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

فرقه نیوز- بخش عرفان های نوظهور، از عرفان حلقه نوشتن کاری دشوار و سخت است. البته نه از آن جهت که مبانی و جان مایه های محکمی دارد، بلکه از آن جهت که بر مبنا و اصول مشخص حرکت نمی کند. جریان حلقه، دارای اصول ثابت و مشخصی نیست که بتوان درباره آن سخن گفت. از همه چیز سخن می گوید اما هیچ چیز را تعریف نمی کند. از هر خرمنی شاخه ای برگرفته و از آن درختی ساخته که از هر شاخه اش محصولی متفاوت تولید می شود.

به عنوان نمونه:

در کتاب اساس نامه عرفان کیهانی آمده است که: عرفان حلقه (کیهانی) نوعی سیر و سلوک عرفانی است، که مباحث عرفانی را مورد بررسی نظری و عملی قرار می دهد و از آن جا که انسان شمول است، همه انسان ها صرف نظر از نژاد، ملیت، دین، مذهب و عقاید شخصی می توانند جنبه نظری آن را پذیرفته و جنبه عملی آن را مورد تجربه و استفاده قرار دهند.[1]

و در جای دیگر، آقای طاهری در نشریه راه کمال(ویژه نامه فرقه عرفان کیهانی) تحت عنوان مقاله عرفان و شریعت می نویسد: شریعت و عرفان برای انسان، به منزله دو بال برای یک پرنده هستند. هیچ پرنده ای با یک بال قادر به پرواز نبوده و نمی تواند به جایی برسد.

حال سخن این است:

اگر عرفان از شریعت جدا نیست و نمی توان با یکی از آنها به مقصد رسید، چگونه انسان بی دین و بی اعتقاد، می تواند عرفان کیهانی را، چه از جنبه نظری و چه عملی تجربه کند. آقای طاهری عرفانش را از یک سو انسان شمول می داند و آن را مقید به دین و مذهب خاص نمی کند و از طرفی تنها راه رشد و کمال را شریعت و عرفان معرفی می کند.

آیا این دوگانه گویی نیست؟

حجت الاسلام سالاری

[1] .محمد علی طاهری، عرفان کیهانی، ص 17