فرقه‌ای در خدمت بیگانگان؛ نگاهی به پشت‌پرده ری‌استارت!

فرقه «ری‌استارت» به رهبری محمد حسینی، مجری و شومن فراری، با سوءاستفاده از مفاهیم عرفانی و تکیه بر حمایت بیگانگان، تلاش دارد خود را به‌عنوان یک جریان فکری معرفی کند؛ اما کارنامه این گروه نشان می‌دهد که چیزی جز خشونت‌طلبی، نفرت‌پراکنی، توهین به مقدسات و وابستگی به قدرت‌های خارجی در کار نیست.

کد خبر: ۱۸۷۱۴

پنجشنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۴ / 22 August 1404

پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز: محمد حسینی، مجری و شومن فراری است که پس از مهاجرت به خارج از کشور، با حمایت غربی‌ها و دشمنان ملت ایران، با راه‌اندازی فرقه‌ای به نام «ری‌استارت» تلاش کرد با ترکیبی از ادعا‌های عرفانی، شو‌های رسانه‌ای و تحریک احساسات، خود را به‌عنوان یک جریان فکری معرفی کند. اما در عمل، آنچه از این فرقه دیده شده، چیزی جز خشونت‌طلبی، نفرت‌پراکنی و توهین به مقدسات و ملت ایران نبوده است.

این فرقه با سوءاستفاده از مفاهیم عرفانی و تلاش برای انتساب خود به تصوف، سعی دارد چهره‌ای معنوی از خود بسازد، در حالی که رفتار‌های رادیکال و اقدامات خرابکارانه‌اش در تضاد کامل با آموزه‌های عرفان اسلامی است. فرقه ری‌استارت با رهبری محمد حسینی، نه‌تنها در گفتار، بلکه در عمل نیز سابقه‌ای از خشونت، تخریب و توهین به مقدسات دارد. از جمله اقدامات این گروه، آتش زدن مساجد، حسینیه‌ها و مراکز قرآنی در گذشته است که نشان‌دهنده ماهیت ضد دینی و ضد فرهنگی آن است.

این فرقه با تکیه بر نمایش‌های دلقک‌وار و فریبنده و ادعا‌های دروغین، سعی در جذب مخاطب دارد، اما کارنامه‌اش پر از خشونت، تخریب و وابستگی به بیگانگان است و در عمل، جز دم تکان دادن برای اربابان غربی و اجرای سناریو‌های بیگانگان، هدفی ندارد. وابستگی آشکار این جریان به قدرت‌های خارجی، نشان از بی‌ریشه بودن آن دارد؛ فرقه‌ای که نه از دل مردم برخاسته و نه دغدغه‌ای برای آینده آنان دارد.

رهبر این فرقه با توه پادشاهی ایران، با استفاده از فضای مجازی، جوانان ناآگاه را به سمت اقدامات افراطی سوق می‌دهد، این گروهک رادیکال با ادعا‌های پوچ و شعار‌های پرزرق‌وبرق، در تلاش است تا با تحریک احساسات و فریب افراد ناآگاه، بذر آشوب و اغتشاش را در کشور بپاشد. این در حالی که لیدر ری استارت در امنیت کامل در خارج از کشور به سر برده و با دلار‌های غربی زندگی آسوده‌ای دارد!

در یک جمله می‌توان گفت ری‌استارت نه یک جریان فکری است، نه یک جنبش مردمی؛ بلکه تریبونی است برای خودنمایی، فرافکنی و اجرای سناریو‌های طراحی‌شده در اتاق‌های فکر غربی.