سبک تربیتی مدارس حجتیه

اصل مشکل از نظر بنده ، برای آنها که می‌خواهند بدانند در این مدارس بر دانش آموزان چه می‌گذرد اینست که، به مرور و در موقعیت های مختلف تربیتی و آموزشی به گونه ای عمل می‌شود که اولویت‌های ذهنی و فکری بچه ها عوض می‌شود. و این به نظرم بزرگترین ظلم و خطر این مدارس است.

کد خبر: ۱۸۲۶۲

پنجشنبه ۲۵ بهمن ۱۴۰۳ / 25 November 1403

پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز: فوت آقای افتخارزاده باعث گرم شدن گفتگوها و تحلیلها درباره انجمن‌حجتیه شد. اما درباره مدارس با رویکرد حجتیه تحلیل و تبیینی ندیدم.
به واسطه حضور ۶ ساله فرزندانم در یکی از این مدارس و درک بی واسطه فضای آموزشی و تربیتی اینها نکات و تاملاتی دارم که ان شالله فرصت مغتنمی فراهم‌شود یادداشت و متتشر خواهم کرد.

علی الحساب چون دیدم برخی از افراد از اینکه این مدارس برای ایام ۲۲ بهمن آبنبات و شکلات پخش کرده اند یا بعضا آذین بندی کرده اند، ذوق زده شده‌ یا به خطا رفته ‌اند که اینها با انقلاب اسلامی همراهند و این مدارس دیگر از ایده های خودشان در تقابل با انقلاب اسلامی کوتاه آمده‌اند ، خدمتتان کوتاه عرض کنم که مشکل این مدارس در این سطح نیست. حتی در مخالفت یا عدم تبلیغ جمهوری اسلامی نیست. شما حتی از دم دبیرستانهای برخی از این مدارس اگر عبور کنید عکس برخی از فرماندهان مقاومت را هم بر سر در مدرسه خواهید دید و البته برای ما که تجربه حضور و مراوده فکری فرهنگی نزدیک با مربیان‌ و برنامه های مدرسه را داشته ایم، اینها هم معنایی جز تدبیری برای کاهش فشار خارجی بر مدرسه ندارد.
اما اصل مشکل از نظر بنده ، برای آنها که می‌خواهند بدانند در این مدارس بر دانش آموزان چه می‌گذرد اینست که، به مرور و در موقعیت های مختلف تربیتی و آموزشی به گونه ای عمل می‌شود که اولویت‌های ذهنی و فکری بچه ها عوض می‌شود. و این به نظرم بزرگترین ظلم و خطر این مدارس است.
اینکه بچه دبستانی شما دغدغه اول ذهن و فکرش خطر اهل سنت شده ، بدون اینکه بتواند بین اولی و دومی و ظالمان به اهل بیت با جریان اهل سنت ما بعد سقیفه و امروز  تفکیکی داشته باشد، این خطر است.
اینکه بیش از یک سال از اتفافات فلسطین و دنیای مقاومت بگذرد اما بچه ها جایی برای بروز عواطف و احساسات خود در نسبت با این اتفاقات در مدرسه پیدا نکنند و تازه نگران باشند که شهدای غزه ( چون متعلق به اهل سنت هستند و اهل سنت به پیروی از انحراف اولی و دومی منشا همه گناهان اول و آخر روی زمین) در واقع شهید نیستند واین خون ها هدر ،این خطر است‌.
در درس علوم اجتماعی ششم و درس تاریخ علم در جهان اسلام ، معلم اکثر دانشمندان جهان اسلام را چون اهل سنت هستند از دایره فضیلت و ارزشمندی بیرون بریزد ، و در نهایت دانش آموزان به همه آنچه دوران طلایی تمدن اسلامی در علم خوانده می‌شود شک کنند و ته ذهنشان غرب همچنان پر قدرت پرچمدار علم و ساینس و تکنولوژی از ازل تا ابد بماند، این خطر است.
اینکه ایام‌حج به دانش آموزان گفته شود حج‌ ما بواسطه بدعتهای اهل سنت و تبعیت ما از مدل برگزاری آنان خراب شده و فرزند شما به این نتیجه برسد که حج ما نه به خاطر همه آنچه از روح حج و پویایی و اثر حج در مسائل سیاسی و اجتماعی جهان اسلام غایب است، بلکه به خاطر مناسک ضایع شده.

نمونه های بسیار زیادی از این ابرازهای مربیان و جابه‌جایی اولویتهای فکر و عمل متربیان دارم که ان‌شاءلله در فرصت دیگری به آن‌ها خواهم پرداخت. اما علی الحساب برای آنها که از پخش شکلات و کاربرگ‌نقاشی به واقع بی محتوا و بی خاصیت ( کاربرگ نقاشی هم‌ می‌تواند با محتوا باشد و موثر ، بر خلاف کاربرگی که مدرسه به بچه ها داده بود)  و جشن خاطره درباره ۲۲ بهمن ، راضی شده اند، بگویم که دنبال اندیشه حجتیه آنجا بگردید که در درس آزاد فارسی دوم دبستان که همزمان با ایام دهه فجر شده است معلم درس را با توصیف الگوی شخصیت علامه کرباسچیان و آرزوی شبیه شدن دانش آموزان به آن، تدریس می‌کند و از کنار الگوهای درخشان انقلاب اسلامی عبور و با بی اعتنایی ، آنها را خفیف و بی اثر می‌کند‌. پسر ۸ ساله من می گوید فکر میکردم آقا از امام خمینی یا شهید سلیمانی بگوید بنویسیم ، اما سر کلاس جرات مخالفت نکند چون قبلا و در مراسم شهادت امام هادی علیه السلام و ایام فاطمیه و عدم مشارکت در مراسم لعن دسته جمعی و مخالفت با مراسم عمومی لعن در مدرسه متهم به عدم همراهی با برنامه‌های مدرسه شده است.

کار اصلی این مدارس عوض کردن اولویتهای ذهن و فکر بچه هاست.
اینکه ایام فجر انقلاب به شخصیت علامه کرباسچی فکر کنند، ایام‌طوفان الاقصی به جای فکر و تامل درباره استکبار و استعمار به عمر و ابوبکر، به جای فکر درباره پیشرفت و تمدن اسلامی و مسئولیت ما در قبال آن، به  دشمنی غزالی اهل سنت که بچه شیعه‌ها را در مکتبش راه نمی‌داد، و ده‌ها مثال دیگر از کلاس احکام، نحوه تبیین فلسفه احکام و حتی مدل اولویت گذاری احکام...

نکات زیادی درباره این مدارس دارم که شاید زمینه طرح آن باید بین فعالان تعلیم و تربیت و سیاستگذاران تربیتی باشد چون معتقدم اگر چه تعداد این مدارس زیاد نیست ، اما به واسطه نتایج و تجارب خوب آموزشی ، نبض تعلیم و تربیت کشور دست این جریان بوده و بر سبک و سیاق تربیتی سایر مدارس نیز موثرند.

حجه الاسلام مروی