رسانه‌های نوزرتشتی؛ از حمله به طرح نور تا حجاب زنان در زرتشتیت

با این حال که بر اساس منابع تاریخی زنان در ایران باستان حجاب کامل داشته اند اما رسانه‌های نوزرتشتی از آیین زرتشتیت فقط به عنوان ابزاری بر علیه اسلام استفاده می‌کنند والا هیچ پایبندی به این آیین ندارند

کد خبر: ۱۸۰۵۱

يکشنبه ۱۶ ارديبهشت ۱۴۰۳ / 16 February 1403

پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز: این روزها با توجه به اجرای طرح نور در جهت حفظ امنیت اخلاقی و اجتماعی جامعه رسانه‌های ناسیونالیستِ نو زرتشتی فعال شده و به تخریب این طرح پرداخته اند. حال آنکه در تمام کشورهای جهان معمولا حد و حدودی بر اساس عرف یا دین رسمی آن کشور قائل بوده و برای رعایت آن حد و حدود قوانین نظارتی دارند. زیرا هر چه این حد رعایت حجاب باز گرفته شود برخی افراد می‌خواهند از آن بازتر در جامعه حاضر شوند و امنیت اخلاقی و اجتماعی جامعه را به خطر بی‌اندازند و این درخواست‌ها گاهی تا برهنگی کامل هم پیش می‌رود.

این جماعت ناسیونالیست، جمعیت اندک بی حجابان را مردم ایران می‌خوانند و راهپیمایی‌های بزرگ مردم و به خصوص زنان ایران در حمایت از حجاب و برخورد با بی حجابی را نادیده می‌گیرند و آن جمعیت انبوه مردم ایران را به دلیل هم نظر نبودن با این اقلیت را مردم ایران نمی‌دانند!

اگر به واقع این جماعت طرفدار زرتشتیت هستند که در آیین زرتشت حجاب زنان همواره مرسوم بوده است.

جایگاه فرهنگی پوشش در میان زنان نجیب ایران‌‏باستان به گونه‏ای است که در دوران سلطه کامل شاهان، هنگامی که خشایارشاه به ملکه «وشی» دستور داد که بدون پوشش به بزم بیاید تا حاضران، زیبایی او را بنگرند، وی امتناع کرد و از انجام فرمان پادشاه سر باز زد. به دلیل این سرپیچی، به حکم دادوَران، عنوان «ملکه ایران» را از دست داد. (منبع: عهد عتیق‌، کتاب اِستَر، باب اول، آیه 10.)

به گفته ویل دورانت، پس از داریوش، زنان طبقات بالای اجتماع، اجازه نداشتند جز در تختِ روانِ روپوش‌دار از خانه بیرون بیایند و هرگز به آنان اجازه داده نمی‏شد که با مردان آمد و رفت کنند. در نقش‏هایی که از ایران باستان بر جای مانده است، هیچ صورت زنی دیده نمی‏شود. تجلیّات پوشش در میان زنان ایران باستان چنان چشم‏گیر است که برخی از‌ اندیشمندان و تمدن‏نگاران، ایران را منبع اصلی ترویج حجاب در جهان معرفی کرده‏اند. (منبع: ویل دورانت، تاریخ تمدن،‌ ترجمه احمدآرام و دیگران، ج 1، ص 552. و  ج2، ص 78؛ برتاند راسل، زناشوئی و اخلاق، ص 135.)

آن گونه که متون تاریخی یاد کردند، در همه زمان‏های باستان پوشاندن موی سر و داشتن لباس بلند، شلوار و چادر امری رایج در فرهنگ و دین مردمِ آن زمان بود و زنان هر چند با آزادی، در محیط بیرون خانه رفت و آمد می‏کردند و همپای مردان به کار می‏پرداختند. ولی این امور با حجاب کامل و پرهیز شدید از اختلاط‌های فسادانگیز صورت می‌یافت. (منبع: فریدون پور بهمن، پوشاک در ایرانیان باستان، ص76)

با این حال که بر اساس منابع تاریخی زنان در ایران باستان حجاب کامل داشته اند اما رسانه‌های نوزرتشتی از آیین زرتشتیت فقط به عنوان ابزاری بر علیه اسلام استفاده می‌کنند والا همواره نشان داده اند هیچ پایبندی به این آیین ندارند.

مهدی قیاسی کارگر مقدم