رویکرد منفعت‌طلبانه انجمن حجتیه در انتخابات‌های جمهوری اسلامی؛ از ادعای عدم مداخله در امور سیاسی تا کاندیدا شدن موسس انجمن!

کد خبر: ۱۸۰۱۰

چهارشنبه ۰۹ اسفند ۱۴۰۲ / 09 December 1402

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز، هرچند انجمن حجتیه در اوایل دهه ۶۰ و پس از نطق آتشین حضرت امام، تعطیلی تمام دفاترش را در سرتاسر کشور ایران اعلام کرد و عده‌ای بر آن شدند که عمر انجمن حجتیه با آن سابقه نه چندان درخشانش به پایان خود رسیده؛ اما فارغ از آن که تشکیلات انجمن تعطیل نشده بود، پس از مدتی آنچه که نمایان شد، این بود که تفکرات انجمنی علی رغم تعطیلی ظاهری این سازمان، همچنان بین قشر قابل توجهی از مذهبی‌ها وجود دارد؛ به طوری که شخص شاید در جلسات و ساز و کار تشکیلاتی انجمن حاضر نشود، اما به شدت متأثر از تفکرات و چشم‌انداز انجمن حجتیه در مسائل دینی و به تبع آن امور اجتماعی است.

در این راستا بر آن شدیم تا با حجت‌الاسلام رضا اکبری آهنگر پژوهشگر تاریخ معاصر و نویسنده کتاب حقایقی پیرامون انجمن حجتیه، در موضوع انجمن حجتیه و انتخابات‌های جمهوری اسلامی ایران گفتگویی داشته باشیم که در ادامه مشروح آن را می‌خوانید:

قبل از اینکه مصداقی وارد بحث بشوم باید دو مقدمه را بیان کنم؛ اول اینکه انجمن حجتیه در تمام مواضعش نؤمن ببعض و نکفر ببعض است؛ حتی در مواضع اعتقادی‌اش، چه برسد به مواضع سیاسی! یعنی هرجا به نفعش باشد قبول دارد و ورود پیدا می‌کند و هرجا به نفعش نباشد رد می‌کند و این روحیه در عملکرد تاریخی انجمن چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب بسیار مصداق دارد. مقدمه دوم اینکه انجمن حجتیه قبل از پیروزی انقلاب در انتخابات ورود پیدا نمی‌کرد و ادعایش این بود که ما به هیچ عنوان در امور سیاسی مداخله نخواهیم داشت، اما بعد از پیروزی انقلاب به یک شب انقلابی شدند! که خودش مصداقی از نؤمن ببعض و نکفر ببعض است و اتفاقا تا حدی سیاسی شدند که خود شیخ محمود حلبی از مشهد نامزد مجلس خبرگان قانون اساسی می‌شود ولی رای نمی‌آورد! انجمنی که تا دیروز می‌گفت ما کاری به انتخابات نداریم، در انتخابات شرکت می‌کند و رای نمی‌آورد؛ و در انتخابات بعدی هم خودشان شرکت نکردند اما بیانیه دادند که در انتخابات شرکت کنید؛ حتی برخی از آنها کارهایی  برای برگزاری رفراندوم جمهوری اسلامی انجام دادند.

تا اینکه سال ۶۲ انجمن حجتیه اعلام تعطیلی ظاهری کرد و خب به ظاهر نبودند که بخواهند نفیاً یا اثباتاً ورود کنند. اما الان اگر بخواهیم قضاوت کنیم که انجمن حجتیه در انتخابات ورود پیدا می‌کند، ابتدا باید اثبات کنیم که اصلاً چیزی به اسم انجمن حجتیه هست یا نیست؟ آقای نادر فضلی سال ۹۳ در همایش منشور روحانیت و تحجر اسلام آمریکایی در مشهد گفتند که ما هستیم و از سال ۸۵ فعالیت‌مان را آغاز کردیم. پس انجمن حجتیه حالا که فعالیتش را شروع کرده، بنابر صحبت‌های آقای فضلی، (هرچند ما اعتقاد داریم اصلاً تعطیل نشده بودند که دوباره شروع کنند) حالا باید در مورد انتخابات هم اظهار نظر داشته باشند. دوم اینکه در گفتگوی خصوصی که بنده و جناب فضلی در منزل‌شان داشتیم، ایشان اعلام کردند «ما تضعیف نظام جمهوری اسلامی را حرام می‌دانیم.» عدم شرکت در انتخابات هم یک نوع تضعیف نظام جمهوری اسلامی است؛ پس اولا انجمن حجتیه فعال است و دوم اینکه تضعیف نظام جمهوری اسلامی را حرام می‌داند، پس وظیفه انجمن حجتیه این است که دستور تشکیلاتی بدهد که در شعب مختلفش افراد را ترغیب کنند که در انتخابات شرکت کنند؛ اما آیا این اتفاق در کلاس‌های انجمن در حال رخ دادن است؟ خیر این اتفاق رخ نمی‌دهد خیلی هنر کنند می‌گویند ما به انتخابات کاری نداریم؛ چرا؟ چون برخی‌شان می‌گویند ما اصلاً ساختار این نظام را قبول نداریم چه برسد به اینکه بخواهیم حالا عده‌ای را ترغیب کنیم که در انتخابات شرکت کنند.

اما در راستای مقدمه اولمان که گفتیم انجمن حجتیه نومن ببعض است، بعضی جاها ورود می‌کنند؛ یعنی انجمنی که غالباً تصمیم ندارد که اعضایش را ترغیب کند در انتخابات شرکت کنند، در برخی از مصادیق فضای غالبی در انجمن شکل گرفته برای شرکت در انتخابات و برای رای دادن به یک نامزد مخصوصی و این غالباً در انتخابات ریاست جمهوری اتفاق می‌افتد و در انتخابات مجلس خبرگان و سایر انتخابات کمتر رخ می‌دهد؛ و اگر بخواهم مصداقی‌تر بیان کنم می‌توان از انتخابات سال ۹۶ نام برد که آقای روحانی و آقای رئیسی رقیب یکدیگر بودند، در آنجا غالب افراد انجمنی که رای دادن را قبول داشته و رای دادند، آقای روحانی را انتخاب کردند و این استقراء را ما از گفتگوهایی که با افراد مختلف داشتیم استخراج کردیم که فضای غالبشان به آقای روحانی رای دادند. سوالی که مطرح می‌شود این است که چه می‌شود این افراد به آقای روحانی رای می‌دهند که فضای فکری‌اش غربگرا و لیبرال است!؟ کسی است که در دوره اول ریاست جمهوری‌اش عقایدش را نشان داده که می‌خواهد همه انرژی دولت را پای میز مذاکره بگذارد.
برخلاف نظر مقام معظم رهبری که اعتقاد داشتند باید ظرفیت‌های داخلی را احیا کرد. یک علتش را که الان می‌توانم عرض کنم علاوه بر اینکه ما معتقدیم لیبرالیست و متحجرین دو لبه یک تیغ هستند، ولی به صورت مصداقی در ترکیب هیئت دولت آقای روحانی دیده می‌شد. یعنی افرادی در راس کار بودند مثل آقای ظریف و آقای نهاوندیان. افرادی که وقتی رگ و ریشه فکری آن‌ها را بررسی می‌کنیم، می‌بینیم که اشتراکات جالبی با انجمن حجتیه دارند. علاوه بر سوابق آن‌ها که درس خوانده مدرسه علوی تهران که مرکز اصلی جذب انجمن می‌باشد، هستند و از جمله حالات فکریشان هم حالت ضعف در برابر استکبار و احساس نیاز و وابستگی به غرب را دارند؛ مثل وقتی که آقای ظریف گفتند ما با دشمنی طرف هستیم که اگر ماشه را فشار دهد ما همه چیزمان از بین می‌رود. تفکری که نه تنها با اسلام انقلابی همسو نیست، بلکه کاملاً همسو با اسلام آمریکایی است و بسیاری از انجمنی‌ها مدافع و همراه با این نگاه و تفکر هستند. حالا اگر ببینند فرصتی هست که می‌شود افرادی در راس حکومت باشند که این تفکر را دارند، به سرعت در انتخابات شرکت می‌کنند. لذا بنده می‌توانم یک ادعایی را به ضرس قاطع بکنم که اگر آقای ظریف کاندید انتخابات ریاست جمهوری بشوند، بسیاری از انجمنی‌ها طرفدار او خواهند شد و به او رای خواهند داد. در پایان این نکته را خطاب به انقلابی‌هایمان عرض کنم که ما یک ضعفی در طول این سال‌های گذشته داشتیم که متاسفانه برخی از نامزدهای ریاست جمهوری در تبلیغاتشان از انجمن خرج کردند که این چیز بسیار بدی است؛ اما ما باید تذکر بدهیم که شما در طول سال حرفی از انجمن نمی‌زنید و حالا برای زدن رقیب‌تان حرف انجمن را پیش می‌کشید!؟ این باعث مظلوم نمایی انجمنی‌ها خواهد شد.

پایان/