حضرت فاطمه (س) در کتب آسمانی

همزمان با سالروز میلاد حضرت فاطمه زهرا (س)، یگانه بانوی عالم هستی نگاهی به جایگاه ایشان در کتاب آسمانی ادیان ابراهیمی می اندازیم؛

کد خبر: ۱۷۹۸۰

چهارشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۲ / 13 October 1402

پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز: پیامبر صلی الله علیه و آله به یک یهودی فرمود: اول چیزی که در تورات نوشته شده… آنگاه این آیه را خواند…

«یجدونه مکتوبا عندهم فی التوراه و الانجیل، و مبشرا برسول یأتی من بعد اسمه احمد» یعنی: «آن را نزد خودشان در تورات و انجیل می یابند که مژده می دهد به پیامبری که بعد می آید و نام او احمد است».

و اما دوم و سوم و چهارم چیزی که در تورات نوشته شده: علی و فاطمه و دو سبط آنان است. و آن فاطمه سیده نساء العالمین است. و آنان در تورات به این نامها هستند ایلیا و شبر و شبیر و هلیون، یعنی: علی و حسن و حسین و فاطمه. [۱]

[۱] اختصاص شیخ مفید، ص ۳۶٫.

نام حضرت زهرا(س) در تورات و انجیل چیست؟

همچنین در تورات نام مبارک حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ «هلیون» بوده است.

از برخی روایات اسلامی استفاده می شود که اسم مبارک امام حسن ـ علیه السلام ـ و امام حسین ـ علیه السلام ـ

در تورات (کتاب مقدس یهودیان) «شبر» و «شبیر» و در انجیل (کتاب مقدس مسیحیان) «طاب» و «طیب» می باشند.[۱]

و در روایتی دیگر آمده است که نام پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ و ائمه ـ علیهم السلام ـ در تورات به زبان عبرانی چنین بوده است:
میذمیذ (مصطفی ـ صلی الله علیه و آله ـ) ایلیا (علی مرتضی ـ علیه السلام ـ) قیذور (حسن مجتبی ـ علیه السلام ـ) ایرییل (حسین شهید)

مشفور (زین العابدین ـ علیه السلام ـ) مسهور (محمدباقر ـ علیه السلام ـ) مشموط (جعفر صادق ـ علیه السلام ـ)

ذومرا (امام موسی کاظم ـ علیه السلام ـ) هذاد (علی بن موسی الرضا ـ علیه السلام ـ) تیمورا (محمدتقی ـ علیه السلام ـ)

نسطور (علی النقی ـ علیه السلام ـ) نوقش (حسن عسگری ـ علیه السلام ـ) قدیمنا (حضرت مهدی ـ علیه السلام ـ)[۲]

همچنین در تورات نام مبارک حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ «هلیون» بوده است.[۳]
لازم به ذکر است که در تورات و انجیل که فعلاً موجودند و در دسترس قرار دارند نام مبارک پیامبر اسلام و ائمه معصومین ـ علیهم السلام ـ ذکر نشده است و نامهایی که قبلاً ذکر شد در این کتب یافت نمی گردند.

علت شان اینست که تورات و انجیل موجود تورات و انجیل واقعی نیست و تحریفات زیادی در آنها صورت گرفته است چیزهای زیادی از آن کم شده و مطالبی به آنها اضافه گردیده اند.

در باب ۳۶ سفر پیدایش تورات شرح وفات و دفن حضرت موسی بیان گردیده است و معلوم می شود که این مطالب پس از حضرت موسی ـ علیه السلام ـ به تورات اضافه شده است.

پس عدم ذکر نامهای مبارک ائمه ـ علیهم السلام ـ و حتی نام شخص پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ در کتابهای فعلی یهودیان و مسیحیان دلیل بر عدم ذکر این نامها در کتب مقدس واقعی آنها نمی باشد.

در انجیل برنابا نام حضرت پیامبر صریحاً ذکر شده[۴] و همین مطلب باعث شده که مسیحیان نسبت به این انجیل بی اعتنا باشد. و آن را جزء اناجیل رسمی محسوب نکنند.

از سوی دیگر قرآن می فرماید: «کسانی که کتاب های آسمانی به آنان داده ایم او (پیامبر) را همچون فرزندان خود می شناسند (گرچه) جمعی از آنان حق را آگاهانه کتمان می کنند.»[۵]

از این آیه مبارکه استفاده می شود که اهل کتاب پیامبر اسلام را به خوبی می شناخته اند. و نام و نشان او را در کتابهای مذهبی خود خوانده اند.

و صفات جسمی و روحی و ویژگیهای پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ در کتب پیش به قدری زنده و روشن بوده است که ترسیمی کامل از او در

اذهان کسانی که با آن کتب سر و کار داشته اند بوده است.

بنابراین معلوم می شود که تورات و انجیلی که فعلاً در دسترس می باشند غیر از تورات و انجیل واقعی و حقیقی است.

و از نظر ما مسلمانان این کتب موجود هیچگونه اعتبار و ارزشی ندارد.

در نتیجه:
نامهای مبارک ائمه ـ علیهم السلام ـ و پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ و فاطمه زهرا ـ سلام الله علیها ـ در کتابهای مقدس که تورات و انجیل باشد بطور صریح ذکر شده و پیروان این دو دین براساس آنچه در تورات و انجیل راجع به پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله ـ و اوصیاء آن حضرت ذکر شده بود. کاملاً با اوصاف و ویژگی های پیامبر و ائمه ـ علیهم السلام ـ آگاهی داشته اند.
پی نوشت ها:
[۱] ابن شهر آشوب، مناقب آل أبی طالب، ص ۱۶۶، نجف، مطبعه حیدریه، ۱۳۷۶ هـ ق.
[۲] اعلمی، حسن، عیون الاخبار الرضا، ج ۲، ص ۱۴۷، بیروت، مؤسسه اعلمی، اول ۱۴۰۴.
[۳] مفید، الاختصاص، ۳۷ قم، جامعه مدرسین بی تا.
[۴] انجیل برنابا، ۲۹:۱۴.
[۵] بقره، آیه ۱۴۶.

حضرت زهرا (س) و کتاب مقدس

مکاشفه یوحنا که بخش از انجیل است، گفته است که زنی تاجی از دوازده ستاره بر سر داشت و فرزندی دارد که عالم را نجات می‌دهد، مسیحیان می‌گویند این زن حضرت مریم (س) و دوازده ستاره هم حواریون هستند، درحالی‌که یکی از این حواریون خائن بود و نمی‌تواند ستاره باشد، پس مقصود از زن، حضرت زهرا (س) و آن دوازده ستاره هم ائمه شیعیان هستند.

یکی از بخش‌های مهم کتاب انجیل، بخش مکاشفات یوحناست، این کتاب به‌صورت رمزگونه نوشته‌شده و مسیحیان برای توجیه وقایع جهان به آن استدلال می‌کنند و ادعا می‌کنند کتاب مقدس نیز مانند قرآن کریم، حاوی اخبار غیبی است.

در قسمتی از مکاشفه یوحنا زنی معرفی شده است که تاجی از ستاره بر سر دارد و آبستن به فرزندی است و اژدهایی در پی کشتن آن مادر و فرزند است.

اصل متن به این شکل است:
«و علامتی عظیم در آسمان ظاهر شد، زنی که آفتاب را دربر دارد و ماه زیر پاهایش و بر سرش تاجی از دوازده ستاره است و آبستن بوده، از دردِ زه و عذاب زاییدن فریاد برمی‌آورد؛ و علامتی دیگر در آسمان پدید آمد که اینک، اژدهای بزرگِ آتشگون که او را هفت‌سر و ده شاخ بود و بر سرهایش هفت افسر؛ و دُمش ثلث ستارگان آسمان را کشیده، آن‌ها را بر زمین ریخت؛

و اژدها پیش آن زن که می‌زایید بایستاد تا چون بزاید فرزند او را ببلعد. پس پسر نرینه‌ای را زایید که همه امّت‌های زمین را به عصای آهنین حکمرانی خواهد کرد؛ و فرزندش به نزد خدا و تخت او ربوده شد…

و در آسمان جنگ شد، میکائیل و فرشتگانش با اژدها جنگ کردند و اژدها و فرشتگانش جنگ کردند…

و اژدهای بزرگ انداخته شد، یعنی آن مار قدیمی که به ابلیس و شیطان مسما است که تمام ربع مسکون را می‌فریبد. او بر زمین انداخته شد و فرشتگانش با وی انداخته شدند.»[۱]

مسیحیان ادعا می‌کنند در این عبارات، مقصود از «زن»، حضرت مریم (علیها‌السلام) است و مقصود از «دوازده ستاره»،حواریون حضرت عیسی (علیه‌السلام) است.

هیچ‌یک از مسلمانان نسبت به عظمت و عصمت حضرت مریم (علیها‌السلام) تردیدی ندارند، هم چنان‌که در قرآن کریم و روایات اهل‌بیت (علیهم‌السلام)، از این بانو به بزرگی یادشده است. همچنین نظر مسلمانان درباره حواریون حضرت عیسی (علیه‌السلام) نیز مطلوب بوده و همه آنان را وفادار به حضرت مسیح دانسته و حواریون را از اولیاء خداوند می‌دانند و مطلب به‌صورت کامل در بخش‌های قبلی عنوان‌شده است[۲].

اما اشکال اصلی این است که وقتی مسیحیان ادعا می‌کنند مقصود از «دوازده ستاره» حواریون حضرت عیسی (علیه‌السلام) است، از سوی دیگر هم ادعا می‌کنند که یکی از این حواریون به نام یهودای اسخریوطی، به حضرت عیسی (علیه‌السلام) خیانت کرد و آن حضرت را به یهودیان معرفی کرد و درنتیجه باعث قتل آن حضرت شد.

از سوی دیگر در این متن آن منجی از دست اژدها نجات پیدا می‌کند درحالی‌که شما مسیحیان گفته‌اید که حضرت عیسی (علیه‌السلام) به صلیب کشیده و کشته شد.

شواهد خیانت یهودای اسخریوطی، بارها در انجیل تکرار شده و جای تردید در این ادعا وجود ندارد، مثلاً:

«آنگاه روسای کَهَنَه و کاتبان و مشایخ قوم …جمع شده، شورا نمودند تا عیسی را به حیله گرفتار ساخته، به قتل رسانند…

آنگاه یکی از آن دوازده که به یهودای اسخریوطی مسمی بود، نزد روسای کهنه رفته، گفت، مرا چند خواهید داد تا او را به شما تسلیم کنم؟

ایشان سی پاره نقره با وی قراردادند؛ و از آن‌وقت درصدد فرصت شد تا او را بدیشان تسلیم کند.» [۳]

در جای دیگر هم شبیه همین مطلب عنوان‌شده است:‌ «روسای کهنه و کاتبان مترصّد می‌بودند که چگونه او را به قتل رسانند، زیرا که از قوم ترسیدند. امّا شیطان در یهودای مسما به اسخریوطی که ازجمله آن دوازده بود داخل گشت و او رفته با روسای کهنه و سرداران سپاه گفتگو کرد که چگونه او را به ایشان تسلیم کند.» [۴]

اما از نظر ما این واقعه اشاره به حضرت فاطمه زهرا (علیها‌السلام) دارد و مقصود از «دوازده ستاره» دوازده امام معصوم (علیهم‌السلام) است، آبستن بودن آن زن این است که از اولاد آن بزرگوار امام زمان (علیه‌السلام) است که نجات‌دهنده جهان از شر مطلق است و وقایعی که در ادامه مطلب مکاشفه یوحنا آمده است به مبارزات آن حضرت نیز شباهت دارد، البته تمام مطالب یوحنا، دقیقاً مطابق با وقایع آخرالزمان نیست.

پی‌نوشت‌:
[۱]. مکاشفه یوحنا ۱۲: ۱- ۹
[۲]. رسولان بی‌ایمان یا حواریون مؤمن؟!
[۳]. متی ۲۶: ۳ – ۱۶
[۴]. لوقا ۲۲: ۱-۴

منبع: ردنا