تبیین انحراف صوفیه گنابادیه در بحث عزاداری+سند (قسمت اول)

هدف اصلی فرقه خودساخته صوفیه گنابادیه با مجالس عزاداری امام حسین علیه السلام را می‌توان حذف روح حسینی و گرایش عاشورایی از جامعه ایرانی و محروم‌سازی نظام از این بخش هویتی دانست که در پیروزی انقلاب و ثبات‌بخشی و استحکام نظام جمهوری اسلامی، نقش بنیادی و سرنوشت‌ساز داشته است.

کد خبر: ۱۷۷۹۸

شنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۱ / 22 May 1401

به گزارش فرقه نیوز؛ در اینکه تصوف ربطی به اسلام ناب محمدی ندارد جای هیچ شک و شبهه ای نیست زیرا اگر تصوف ملازم با اسلام ناب محمدی بود، بايد طریقت خود ساخته آنها توسط حضرت محمد صلّي الله عليه و آله و اهلبیت عصمت و طهارت تبيين مي‌گرديد.

اسلام حقیقی کامل ترین دین است و تا جزئي ترين مسائل آن به وسيله  آن حضرات ـ عليهم السّلام ـ بيان شده‌ امّا هیچ نشانی از تصوف و مباني آن حتي به صورت كلي نیست مگر در بعضي از روايات كه در مقام نكوهش و مذمّت از  آن نام برده شده است.

از آنجا که تصوف یک مکتب التقاطی و ذوقی است و در هر زمان و مکان از منابع مختلف و متنوع استفاده شده و از سرچشمه‌هاي متعدد آب خورده، انحرافات زیادی به خود دیده است.

صوفیه همين كه رأي و عقيده‌اي را موافق با ذوق و حال خود يافته‌اند به ترویج آن پرداختند و اصلا برای آنها مهم نبوده که منتسب به چه کسی بوده، به همین خاطر به یک طریقت هزار رنگ تبدیل شده‌اند که در قوطی طریقتی آنها تفکرات خاص وهابیت هم خودنمایی میکند!

در صفحه ۸۲ "جزوه گزیده بیانات" در جواب سوال یکی از دراویش صوفیه گنابادیه مبنی بر عزاداری و لباس مشکی پوشیدن، آمده است: «در هيچ آيه و روايتي، دليل موجهي بر جواز گريه و عزاداري براي مردگان وجود ندارد و در قرآن حزن و اندوه حضرت يعقوب آمده است نه گريه در فراغ يوسف! علاوه بر اين، براي مسلمانان تنها عمل پيامبر اسلام حجت است، نه عمل حضرت يعقوب! در حالي که هرگز در سيره‌ي پيامبر اسلام عزاداري براي اموات وجود ندارد و اگر هم گريه‌ايي صورت گرفته، از روي احساسات و غيراختياري بوده است؛ بنابراين هيچ دليل معتبري براي عزاداري و جواز گريه و پوشيدن لباس سياه برای شهادت امام حسين وجود ندارد»

یکی از خصوصیات بارز بزرگان صوفیه گنابادیه، پاسخ به سوال طبق روحیات و جایگاه شخص سوال کننده است. برای نمونه اگر یک درویش مقید به آداب شرع درباره چیزی سوال کند که دقیقا درویش دیگری که مقید به آداب شرع نباشد سوال کند، دو پاسخ کاملا متفاوت دریافت خواهند کرد.

این پاسخ انحرافی در حالی است که هیچ اعتنایی به روایات معتبر که از پیامبر و اهلبیت آن حضرت حکایت کرده و در کتب معتبر شیعه و اهل سنت آمده اعتنایی نشده است و ظاهرا فقط به آنچه با فکر و اندیشه درویش سوال کننده همخوانی داشته ذکر شده تا شاهد عمق کج اندیشی فرزندان خلف ابن تیمیه در فرقه صوفیه گنابادیه باشیم.

حال به تبیین انحراف فرق خودساخته صوفیه و وهابیت با اثبات التقاطی و ذوقی بودن آنها می پردازیم

جهان اسلام چه شیعه و چه سنی هر چه می کشند از وجود فرقه های خودساخته صوفیه و وهابیت است. درد و رنجی که اکنون کشورهای اسلامی به خاطر تحرکات سیاسی این دو فرقه دست ساز انحرافی به آن دچار هستند هیچگاه سابقه نداشته است.

روباه پیر که در خلق فرقه های مذهبی ید طولایی دارد، برای این که ادیان الهی را به انحراف بکشاند از دل آنها، فرقه های ضاله و دست ساز خلق می‌کند.

انگلیس برای رسیدن به اهداف خود به ترویج دو تفکر خطرناک پرداخت. در خارج از ایران به ساخت وهابیت که با عناصر تروریستی تکفیری خود در جهان اسلام خشونت را ترویج می کند و در داخل ایران با حمایت تمام قد از صوفیه به ترویج صلح کل پرداخت تا با گذشت زمان بتواند با این طرح هدفمند به راحتی بر ایران تسلط پیدا کند.

۱. رد ادعای صوفیه با روایات منابع شیعه

الف: امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: «البكائون خمسه: آدم و يعقوب و يوسف و فاطمة بنت محمد ـ صلي الله عليه و آله ـ و علي بن الحسين...؛ (وسائل الشيعه، حر عاملي، ج 2، ص 922) گريه‌كنندگان معروف پنج نفرند؛ آدم، يعقوب، يوسف، ‌فاطمه دختر پيامبر اسلام ـ صلي الله عليه و آله ـ و علي بن حسين ـ عليه السّلام ـ . گريه آدم به خاطر اخراج از بهشت، گريه يعقوب به جهت دوري از يوسف، گريه يوسف به خاطر فراق و جدايي از يعقوب، گريه حضرت زهرا بر پدرش رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله ـ و گريه امام سجاد ـ عليه السّلام ـ به خاطر شهادت مظلومانه پدر بزرگوارش حسين بن علي ـ عليه السّلام ـ بود. مدت آن در بعضي از روايات ده سال و در برخي ديگر چهل سال ياد شده است.

ب: امام صادق ـ عليه السّلام ـ به فرزند بزرگوارش فرمود: «أوقف لي من مالي كذا و كذا لنوادب تند بني عشر سنين بمني أيام مني»؛ (وسائل الشيعه، حر عاملي، ج ۱۲. باب جواز كسب النائحه بالحق لا بالباطل.) مدت ده سال در ايام حج در سرزمين منا با وقف اموال و داراييم، مجالس و سوگواري برگزار كن تا گريه‌كنندگان گريه نمايند.»

۲. رد ادعای صوفیه با منابع اهل سنت

بنابر گواهی نخستین اسناد مکتوب عاشورا، عزاداری اهل سنت و شیعیان همزمان و پس از حادثه عاشورا به وقوع پیوست.

الف: طبری داستان عبور خاندان امام حسین توسط لشکریان یزید از مسیر قتلگاه را یاداور شده و ذکر مصیبت حسین علیه السلام را که توسط خواهرش زینب هنگام دیدن پیکر غرقه به خون و بی سر برادر بر زبان آورده شده است، این گونه گزارش می کند: «یا محمداه، یامحمداه! درود فرشتگان آسمان بر تو! این حسین است که در بیابان افتاده، با خون خود آغشته گردیده، اعضایش قطه قطعه شده . یا محمداه! دخترانت اسیر شده اند و اولادت از دم تیغ گذرانده شده اند که بر پیکرشان باد می وزد ...» وی در ادامه می افزاید: «با این جملات و کلماتی که زینب ادا کرد، همه حاضران و دوست و دشمن اشک ریختند .» (تاریخ الطبری، ابوجعفر محمدبن جریر طبری، ج 5، تحقیق ابوالفضل ابراهیم، بیروت، درالتراث، ص 456/ص 455)

ب: طبری همچنین از عزاداری در منزل یکی از دشمنان معروف امام حسین علیه السلام به نام خولی بن یزید ازدی یاد می کند که سر امام را از عمرسعد تحویل گرفت و برای بشارت به عبیدالله بن زیاد و گرفتن پاداش، پیش از دیگران به سوی کوفه حرکت کرد و پس از آنکه با در بسته دارالاماره مواجه شد، به خانه برگشت و سر مبارک را در تنور یا صندوقچه ای پنهان داشت . زن حضرمیه او پس از اطلاع، شروع به ناله و فریاد نمود، برای مظلومیت امام حسین و حادثه عاشورا سخت گریست و منزل او را ترک گفت. (تاریخ الطبری، ابوجعفر محمدبن جریر طبری، ج 5، تحقیق ابوالفضل ابراهیم، بیروت، درالتراث، ص 456/ص 455)

۳. رد ادعا طبق عملکرد درون فرقه ای صوفیه گنابادیه

۱. در صورت صحت این ادعا چرا هرساله مراسم عزاداری در روز عاشورا (نسبت به بحث عاشورا هم این فرقه دارای تناقضات زیادی است) برگزار می شود.

۲. بزرگان صوفیه گنابادیه که به دنبال آیه و روایات در بحث عزاداری و لباس مشکی هستید چرا به دنبال ریشه و آداب خود ساخته درون فرقه ای خود در آیات و روایات نیستید؟

۳. اگر فقط عمل پیامبر اسلام حجت است و نباید به عمل حضرت یعقوب استناد شود، چرا اقطاب این فرقه به عنوان یک انسان کامل معرفی می شود و کوچکترین عمل و سخن وی را حجت میدانید!

چرایی تضعیف عزاداری توسط فرقه های خودساخته صوفیه و وهابیت

بدون شک هدف اصلی فرقه های خودساخته صوفیه و وهابیت با مجالس عزاداری امام حسین علیه السلام را می‌توان حذف روح حسینی و گرایش عاشورایی از جامعه ایرانی و محروم‌سازی نظام از این بخش هویتی دانست که در پیروزی انقلاب و ثبات‌بخشی و استحکام نظام جمهوری اسلامی، نقش بنیادی و سرنوشت‌ساز داشته است.

رد این هویت را می‌توان هم به مبارزه و استقامت علیه نظام ستمشاهی، هم جهاد و مقاومت در هشت سال جنگ تحمیلی و نابرابر و هم بردباری در برابر تحریم و فشار امریکا و حامیان غربی آنان لمس کرد. همین هویت، دشمنان و مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران و ملت عزیزمان را ناکام گذاشته و رؤیای آنان برای نابودی چندماهه و چندساله را به کابوسی وحشتناک تبدیل و ضمانت‌بخش عمر ۴۳ ساله انقلاب و نظام اسلامی با وجود تمامی فشارها، فتنه‌ها، تحریم‌ها و جنگ ترکیبی و ناجوانمردانه دشمنان و مخالفان آن بوده است.

انتهای پیام/