از شرابخواری انبیاء تا دعوت به گوساله پرستی در کتاب مقدس مسیحیان

در کتاب مقدس مسیحیان چهره ای از انبیاء الهی رونمایی می شود که بسیار زننده و غیر قابل باور است در بخش هایی از این کتاب نوشته شده است: هارون مردم را به گوساله‌پرستی فرامی‌خواند یا آیا حضرت داوود با زن شوهرداری زنا می‌کند و او از این راه باردار می‌شود و سپس با طراحی نقشه‌ای، شوهر وی را از بین می‌برد و آن زن را به حرم‌سرای خود منتقل می‌کند.

کد خبر: ۱۷۵۸۵

پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰ / 11 September 1400

فرقه نیوز_بخش مسیحیت تبشیری، یکی از سؤالات اساسی از مسیحیان پیرامون چهره انبیاء الهی در کتاب مقدس است. نسبت‌های ناروایی که در کتاب مقدس به پیامبران الهی داده می‌شود از نکات تأمل‌برانگیز است. کمتر پیامبری را می‌توان یافت که در کتاب مقدس آماج تهمت‌ها و نسبت‌های ناروا نباشد. این در حالی است که عقل و درک انسان این نکته را درمی‌یابد که پیامبران الهی می‌بایست انسان‌های صالح و شایسته‌ای باشند که از طرف خداوند متعال برای انجام این رسالت برگزیده‌شده‌اند.

متأسفانه کتاب مقدس نسبت‌هایی به برخی از انبیاء می‌دهد که در موارد بسیاری انسان‌های معمولی نیز از این رفتارها شرم دارند. آیا به‌راستی اتهامات و کارهای سخیفی که به انبیاء الهی در کتاب مقدس نسبت داده‌شده را می‌توان پذیرفت؟!

آیا به‌راستی هارون مردم را به گوساله‌پرستی فرامی‌خواند؟[1] آیا حضرت داوود با زن شوهرداری زنا می‌کند و او از این راه باردار می‌شود و سپس با طراحی نقشه‌ای، شوهر وی را از بین می‌برد و آن زن را به حرم‌سرای خود منتقل می‌کند؟![2] و یا اینکه یعقوب نیز با فریب و حیله‌گری برکت را از برادرش عیسو سرقت می‌کند. آیا می‌توان باور نمود که این پیامبر الهی دست به دزدی زده باشد؟![3] در کتاب مقدس متأسفانه به حضرت نوح علیه‌السلام نسبت شراب‌خواری فراوان، مستی و عریان کردن خود داده‌شده است، به‌گونه‌ای که فرزندان او با پارچه‌ای عورتش را پوشاندند.[4] و اینکه حضرت سلیمان در آخر عمر خود مرتد و بت‌پرست شد و به ستایش بت‌ها پرداخت.[5]

یقیناً انبیاء کتاب مقدس گاه دست‌به‌کارهایی می‌زنند که یک انسان عادی نیز از انجام آن شرم دارد. علی الشیخ نویسنده جداشده از مسیحیت در این زمینه می‌نویسد: «اما باکمال تأسف درجاهای زیادی از کتاب‌های عهد قدیم می‌بینیم که گناهان و خطاهای بزرگی مانند زنای با محارم، شرب خمر و... به پیامبر خدا نسبت داده می‌شود؛ گناهانی که هر انسان مؤمنی حتی از فکر کردن به آن‌ها هم دوری می‌گزیند. این داستان‌ها و نمونه‌های دیگری ازاین‌دست آشکار می‌سازد که عهد قدیم به‌یقین مورد هجوم تحریفاتی قرارگرفته است».[6]

محمدصادق فخر الاسلام هم که پس از سال ها مسیحی بودن به اسلام گرایش یافته است با اشاره به نسبت‌های ناروایی که به انبیاء و اولیای الهی در کتاب مقدس داده‌شده و عدم پذیرش اینکه این کتاب از جانب آسمان باشد می‌نویسد: "چگونه عقل عاقل تجویز می‌نماید که خداوند جلت عظمته شخصی را از اهل عالم منتخب نماید و او را محل وحی خود قرار بدهد و منصب رسالت و سفاهت به او عطا فرماید و او را واسطه فیوضات میان خود و خلق قرار بدهد و او را امر نماید که بندگان مرا از امثال این امور قبیحِ نهی بفرما ی و ایشان را به‌سوی حیات جاودانی دعوت کن معرفت و محبت مرا در قلب ایشان جای ده و خود این شخص بیاید به امثال این امور و اعمال قبیحِ مرتکب شود که امثال آن‌ها از هیچ ارذلی از اراذل (فرومایگان) دنیا شنیده نشده است."[7]

این تهمت‌ها به برگزیدگان الهی در حالی است که بخش بزرگی از مسیحیان جهان به عصمت پاپ و دور بودن او از ارتکاب گناه اعتقاددارند!

بی‌تردید اتهامات موجود در کتاب مقدس نسبت به انبیا و فرستادگان الهی به‌هیچ‌وجه درست نبوده و این اتهامات را می‌توان دلیلی بر تحریف و تغییر در کتاب مقدس و دست‌کاری در آن به شمار آورد.

پی نوشت:

[1]. سفر خروج، باب 32:1 ـ 6.

[2]. کتاب دوم سموئیل، 11: 27 ـ 2.

[3]. پیدایش، باب 27.

[4]. سفر پیدایش،9: 20- 25.

[5] - اول پادشاهان 1.11:11

[6]. علی الشیخ، تولدی نو، ترجمۀ سیدمسلم مدنی، قم، مسجـد مقدس جمکران،1387، ص 30.

[7] انیس الاعلام، محمد صادق فخر الاسلامف ج 1، ص 36

انتهای پیام/