تلاش قطر برای دفع خطر بهائیت

کشــورهای واقع در قسمت های غرب آســیا، به دلیل وجود منابع بســیار نفتــی و...، همــواره مــورد توجــه قدرت هــای مختلــف بــوده و هستند. از کشورهای موفق حاشیه خلیج فارس، می توان قطر را نام برد؛ کشوری عربی در ساحل غربی خلیج فارس که بیش از ۹۵ درصد مردم آن را مسلمانان تشکیل می دهند.

کد خبر: ۱۷۵۰۴

يکشنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۰ / 11 July 1400

به گزارش فرقه نیوز، قطــر بــه دلیل موقعیــت جغرافیایــی، اهمیــت ژئوپلیتیکی خاصی دارد. بخشــی از ســاحل غربــی و مــرز جنوبــی این کشــور به ســواحل عربستان سعودی و بحرین متصل بوده و شرق آن نیز در کنار ساحل و مرز امارات متحده عربی و عمان قرار گرفته است.

موقعیت جغرافیایی این کشور، قرار گرفتن آن در قلب منطقه خلیج فارس و همسایگی با کشورهای مهم منطقه و از سویی، کشف نفت و برخورداری از منابع عظیم گاز -قطر پس از روســیه و ایران، بزرگ ترین ذخایر گاز طبیعی موقعیت، ویژه استراتژیکی آفریده است.

قطر به طور تاریخی، پیرو سیاست «درهای باز» (Open Policy Door) بوده و همین سیاست نیز باعث قدرت و نفوذ این کشور شده است؛ سیاســتی کــه بــه قطر امــکان داده تــا گروه ها و کشــورهایی بــا منافع متضــاد را در یــک جا گرد هم آورده و حتی از عوامل و پدیده هایی که بــه ظاهــر در عرض یکدیگر قرار دارند، برای تولید و گســترش نفوذ در جامعه بین الملل، بهره برداری کند.

بــا وجــود چنین دیدگاه و سیاستگذاری، چندی پیــش، موجی از اعتراضات تشکیلات بهائی در پی اخراج بهائیان از این کشور، رسانه ای شــد؛ مســئله ای که علیرغم رویکرد سیاســت درهای باز قطر صورت پذیرفت و این خود نشــان می دهد که این اقدام، حائز نکات مهمی است.

بهائیت که عمدتا در این کشــور با رویکــرد اقتصادی-تجاری فعالیت می کــرد و حتــی پیشتر، از جانــب مقامات قطر مــورد اقبال واقع شــده بود، به یکباره با موجی از برخوردهای قهری و قرار گرفتن بهائیــان فعــال در لیســت ســیاه این کشــور، مواجه می شــود؛ به این معنی که افراد بهائی پس از درج نامشــان در لیســت ســیاه، از کشــور اخراج شــده و از ورود مجدد آن ها به طور دائم، جلوگیری می شــود. برخــوردی کــه ریشــه آن را بایــد در اقدامــات ســلطه طلبانه بهائیت و اهــداف تشــکیلاتی آن، در پس پرده فعالیت های ظاهــرا اقتصادی جستجو نمود.

رســانه های بهائــی و ســخنگویان ایــن تشــکیلات، اخــراج بهائیان را محکــوم کــرده و در بیانیه ای بــه تاریــخ 31 مــارس 2021م.، ایــن برخــورد دولــت قطــر را «الگوی پاکســازی مذهبــی» خواندند. منظور از پاکســازی مذهبی، تداعی این برداشــت است که بهائیان به صرف بهائی بودن و اعتقادشان، با چنین برخوردی مواجه شده اند؛ همان تهمت هایــی کــه در مورد برخــورد با متخلفیــن بهائی در ایــران بیان می کنند، در صورتی که مسئله، فراتر از این هاست.

به طور کلی، مشکل کشوری مثل قطر که سود و منافع مالی برایش از اولویت بالایی برخوردار بوده، با حضور بهائیان و فعالیت هایشان، در دو دســته کلی و البته هم راستا قابل بررسی اســت؛ بخش اول به نقشه تشکیلات و مراحل هفتگانه «شوقی افندی» (سومین سرکرده فرقه) برای ســیطره و بهائی کردن حکومت، معطوف شــده و موضوع دیگر، به کلاهبرداری ها و قانون شکنی های انجام شده توسط عمال این فرقه بازمی گردد که هر دو مسئله در این نوشتار مورد بررسی قرار می گیرد.

اگــر بگوییــم بهائیت با هر اقدامی در نقــاط مختلف، در پی ایجاد مقری برای تشکیلات خود است، بیراه نگفته ایم؛ مقری تحت نظارت و هدایــت مســتمر مرکــز اصلی فرقــه در «حیفا» که به تدریــج بر ابعاد و دامنــه نفــوذ خود می افزایــد. هنگامی که در ا کتبــر 1983م.، پیامی مبنــی بــر توجــه سیســتماتیک بــه فعالیت هــای توســعه اجتماعی و اقتصادی به اعضای تشکیلات صادر شد، تشکیلات بهائی به منظور ترویج و هماهنگ ساختن فعالیت های بهائیت در این زمینه، مرکزی به نام «دفتر توســعه اجتماعی و اقتصادی» را در فلســطین اشــغالی راه انــدازی نمــود.

تمرکــز اصلی ایــن دفتر، توســعه مفاهیــم بهائی در مناطق مختلف تحت پوشش نفوذ بهائیان در شرکت های گوناگون یا تأسیس شرکت های مستقل بهائی است. بــه ایــن معنا که بهائیان، یا در شــرکت های مختلف، نفــوذ کرده یا خــود، ســازمان هایی را تأســیس می کننــد تا راهــی برای پیاده ســازی امور تشکیلاتی شــان بیابند.

در نوشــتاری از دفتر توسعه اجتماعی و اقتصادی بهائیان آمده است: «در ایــن راســتا، مســاعی توســعه اجتماعــی و اقتصــادی بــرای تقویــت قابلیــت تشــکیلاتی ســازمان های ملهم از تعالیــم بهائــی، اهمیت می یابد. بهائیان، همگی، چه در امور حرفه ای چه در ایفای مسئولیت های شغلی و چه در سایر معاملات خود، از تعالیم و اصول آیین بهائــی الهــام می گیرنــد و می کوشــند کــه موازیــن عالــی آن را در تعاملات روزانه خود منعکس نمایند...

عده ای از بهائیان با توجه به ماهیــت کار توســعه، تصمیم خواهنــد گرفت که به یکــی از نهادهای ملی یا بین المللی بپیوندند و در عملیات خود تا حد ممکن، تعالیم بهائــی را مــد نظــر داشــته باشــند... اما در بســتر فعالیت های خــود جامعه بهائی، اصطلاح ســازمان های ملهم از تعالیم بهائی، به شیوه بسیار مخصوصی به کار می رود که توسط گروه کوچکی از احبا ایجاد می شــود و تحــت هدایات کلــی و مرجعیت اخلاقی مؤسســات بهائی باقی می ماند.

هرگونــه فعالیتــی از جانــب بهائیــان، کاملادر راستای اهداف تشکیلات است که در ادامه درباره آن صحبت خواهیم کرد، اما پیش از آن، همپوشانی و هم راستایی کامل حضور بهائیت در فعالیت های اقتصادی-اجتماعــی با مقاصــد فرقه ای را کــه در پیام های مختلف صــادره از مرکــز اصلــی تشــکیلات، قابــل برداشــت اســت، در ذیــل نمونه هایــی از ایــن مســتندات، مــورد اشــاره قــرار می دهیــم:

«هــر اقدامــی و هــر طرح فردی و یا عمومی باید با روح خدمت انجام گیرد و غیرممکن اســت تصور شــود که طرح توسعه اجتماعی و اقتصادی بهائی بر مبنای اصول خدمت عمل ننماید».

«تمــام ایــن وظایــف البته تحت نظــر، هدایــت و راهنمایی محفل روحانی ملی و با شــور و مشــورت با مشاورین که نقش حیاتی ایشان در پیام اکتبر 1983 از بیت العدل اعظم الهی مشــخص شــده اســت، انجام میشود».

هیــچ طــرح و اقدامــی هــم بــا هــدف خالصانــه بــرای بهبــود وضع جغرافیــای مــورد ســکونت بهائیــان انجــام نمی شــود، بلکــه تک تک عناصر بهائی باید برای خدمت به مرکز فرقه فعالیت کنند:

«هر اقدامی و هر طرح فردی یا عمومی باید با روح خدمت انجام گیرد. نباید عرصه خدمات به عنوان هدف اصلی توسعه بهائی تلقی گردد».

رویکرد بهائیت به این صورت اســت که با تثبیت در امور تأثیرگذار یا فعال شــدن در حوزه هایی مثل اقتصاد، تجارت و حتی سیاســت، برنامه اصلی خود را که تبلیغ بهائیت و جذب تشــکیلاتی اســت، آغاز می کند: «از آنجا که جامعه بهائی از مرحله ای به مرحله دیگر انتقال یافتــه، گســتره فعالیت هایی که توانســته به عهده بگیــرد نیز افزایش یافته است. ماهیت رشــد جامعــه، تدریجی و تشــکل یافته بــوده و از لحــاظ فعالیت هــا و اقدامــات، بــه تدریــج متمایــز شده اســت. وقتی کــه جامعه بهائــی از لحاظ ابعــاد، کوچک بود، جمیــع تعاملات آن با جامعه بزرگ به ســهولت تحت عنوان تبلیغ مستقیم و غیرمستقیم، متناســب و ســازگار بود امــا به مرور زمــان ابعاد جدیــدی از فعالیت، ظهــور و بــروز یافت. مشــارکت در جامعــه مدنی، فعالیت های بســیار ســازمان یافته دیپلماتیــک، اقدامــات اجتماعــی و امثــال آن کــه هــر یــک از آنها دارای اهداف، روش ها و منابــع مخصوص به خود بود. از نظری می توان به جمیع این فعالیت ها به عنوان تبلیغ اشاره کرد، زیرا هدف غایی آن ها نشر نفحات الهیه (بهائیت)، عرضه آثار حضرت بهاءا... به عالم انسانی و خدمت به جامعه است».

در متــن بالا به خوبی هدف بهائیــت از هرگونه فعالیتی مخصوصا در صــورت توســعه در جامعــه، روشــن شــده اســت: نشــر بهائیــت و دســتورالعمل های بهائــی. همانطــور کــه مســئولان قطــر، نگــران اقدامات تبلیغی عناصر بهائی مقیم این کشور شده بودند؛ تبلیغاتی که توســط اقشــار مختلف مخصوصــا جوانان بهائی، طی نشســت ها و جلســات متعــدد صــورت می گرفــت. نگرانی که بــا توجه بــه دیدگاه بهائیت و سابقه آن، کاملا قابل درک است.

چگونگی مشــکل آفرینی در جامعــه از طریق شــرکت ها و اقدامات بهائیــان، بــا مطالعــه آثــار و متونــی کــه تشــکیلات در زمینــه نقشــه جامعه ســازی تنظیــم کرده، به خوبی روشــن می شود؛ شگردهایی که بهائیت ضمن انجام فعالیت های به ظاهر اجتماعی و اقتصادی، پیش می گیرد تا به سمت بهائی کردن اجتماع پیش رود.

بــه طــور خلاصه، بهائیــت بــا در نظــر داشــتن طیــف وســیعی از اقدامــات اجتماعــی و اقتصــادی و شــروع ایــن تحــرکات در پایه های ساده و کوچک، جلو رفته و با تداوم فعالیت ها زیر نظر محافل فرقه، اصرار می ورزد تا نیروی انسانی در خدمت تشکیلات را افزایش دهد: «آنچه حائز اهمیت اســت، آن اســت که به افراد دســت اندرکار اجازه داده شود تا به نحوی ارگانیک، بدون فشار بی جای ناشی از عقایدی صرفا مبتنی بر ملاحظات نظری، دامنه فعالیت های خود را گسترش دهند... گســترش تدریجــی چنیــن برنامه ای در جامعــه، موجــب افزایش نیروی انسانی و... می گردد».

تمــام ایــن نیروی انســانی و فعالیت ها، برای قدرت بخشــیدن به فرقــه انجــام می شــود. فرقه ای کــه از محتــوای اصیل معنــوی، تهی اشت و قدرت را عمدتا در گســترش منابــع مالی می بینــد، بنابراین همــه منافــع مالــی حاصــل از ایــن شرکت ها و اقدامــات بــه ســمت مرکــز اصلی تشــکیلات هدایت می شــود. مرکزی که در ســرزمین های اشغالی، واقع شده و با توجه به روابط بهائیت با رژیم صهیونیستی و انتقال پول هایی که از قطر به این کشــور انجام گرفته، از جمله دیگر نگرانی های مطرح شــده در خصوص فعالیت های این فرقه در قطر می باشد.

از هنگامی که مرکز جهانی فرقه با صدور و انتشار دستورالعمل های مختلــف، بهائیــان را بــه ورود در پروژه هــای توســعه اجتماعــی و اقتصادی تشویق کرد، هدف از آن را تقویت و پشتیبانی از برنامه های تبلیغی بهائیت اعلام نمود.

ورود بهائیان به اقدامات و فعالیت های توســعه ای، بســیار شــبیه اقدامات رقبای اصلی آن ها، ســازمان های تبلیغی مسیحی در افریقا، آسیا و امریکای جنوبی بود، ولی بررسی ها نشــان می دهد منابع مالی بهائیان، بســیار کمتر از امکانات و منابع ســازمان های مســیحی اســت.

شــاید همیــن مســئله باعــث شــد تــا بهائیــان به هر قیمتی در تلاش برای گســترش ایــن منابع برآیند و در ایــن راه بــه لابی گــری، قاچــاق، دور زدن قانون و فعالیت های بزهکارانه دیگر دست بزنند. در واقــع، بالا بــردن توان اقتصــادی، از جمله اولویت های تشــکیلات بهائی است که در نحوه روابــط و سیاســت گذاری های فرقــه، تأثیــر دارد.

هرگونه فعالیت اقتصادی بهائیت در هر برهه ای از تاریــخ، تجمیــع قــوا جهــت خدشــه دار کــردن باورها و گامی در مسیر استقرار تشکیلات است.

بــا این حــال، تشــکیلات با کتمــان اصــل ماجرا، سعی در جلب نظر سازمان ملل و مشکل آفرینی بــرای دولت هایــی دارد کــه حقیقــت مخــرب و تشــکیلاتی ایــن فرقــه را شناســایی کرده انــد. همانطــور کــه در بیانیــه مــارس 2021م.، بــا مظلوم نمایــی ســرکردگان فرقــه در قطــر، ایــن کشــور را به تنزل جایگاه و برخوردهای تحریمی، تهدیــد می کنند.

از اشــخاصی نام بــرده و مدعی شــده اند نســل اندر نســل در قطــر ســاکن بــوده و جایــی بــه جــز قطــر نمی شناســند، حــال آنکه ردپــای آن هــا در پروژه های بهائی دیگر کشــورها نظیــر هندوســتان و حتــی ایران به چشــم  می خورد. مثلا یکــی از ایــن اشــخاص که در هر دو کشــور نــام برده شده، اقدامات امنیتی و خلاف قانونی داشته که حتی سال ها وی را تحت تعقیب قرار داده است.

مشــکل دولــت قطــر بــا بهائیــان نیــز همانطــور -کــه خــود دولت عنوان کرده- بر ســر فعالیت های سیستماتیک این فرقه و معضلات امنیتــی اســت کــه از جانــب آنــان در کشــور ایجــاد شــد. بــا توجــه به اینکه چهره هایی که در فهرســت ســیاه قطر قرار داشتند، بعضا عضو نهادهای امنیتی و مشــاورین قاره ای بهائی بودند، این تصمیم قطر از نظر استراتژیکی، کاملا پذیرفتنی است.

فعالیت سیستماتیک بهائیت در قطر، تنها گوشه ای از پروژه این تشکیلات سری، به قصد ایجاد حکومت بهائی می باشد. متأسفانه، غفلــت جوامــع و خوش بــاوری برخی نســبت بــه ظاهــر خدمت گونه فعالیت هــای ایــن فرقــه، راه را بــرای جــولان آنــان بــاز کــرده، اگــر هم دستشان رو شود، با نفوذ و ترفندهایی که دارند، به تهدید مخالفان خود می پردازند و کشــورهایی که چشمشــان به دنبال منابع و ثروت دیگــر مناطــق اســت، با در دســت داشــتن امورات ســازمان مللــی، از بهانه هــای بهائی برای خود نردبانــی برای بالا بردن توان اقتصادی و سیاسی می سازند.

همچنــان کــه در ایــن مــورد خــاص، رســانه های بهائــی از شــیوه معروفشــان یعنــی طــرد و ایجــاد ارعــاب نســبت بــه کســانی کــه زیــر بــار نقشه هایشــان نمی رونــد، اســتفاده کــرده و نابــودی قطــر را نوید می دهنــد: «عنقریــب، کشــور قطــر نیز بــه علــت اخــراج و بی خانمان نمــودن بهائیان از کشــور خود، مــورد تحریم اقتصــادی و عدم اجازه فــروش نفــت خــود مواجــه خواهــد شــد و شــرکت هواپیمایــی قطــر نیــز بــه خاطر اخــراج بهائیــان از کشــور، از ورود به ممالــک اروپایی و مســافرگیری در کشــورهای جهان آزاد، ممنوع خواهدشد و در ردیف تحریمات سومین کشور اسلامی خواهدشد که بهشت اقتصادی اش بــه علت ظلــم به غیر مســلمین، واژگون خواهد گشت...».

بهائیت تا جایی که بتواند با دور زدن قانون و در نقابی از فعالیت های جامعه سازی، تلاشش را بــرای فربــه کردن تشــکیلات بــه کار می بندد و آن زمــان کــه ماهیتــش آشــکار شــود، دســت به هوچیگری، نفرین و تهدید می زند. در هر حال، باید به خاطر داشــت که تمام هدفشان به زبان ســومین سرکرده تشــکیلات، چنین است:

«این تأسیسات از مفاخر و امتیازات این عصر است و بر ماســت که این عصر را مخلد سازیم، زیرا نفوذ و تأثیر مؤسساتی که اکنون در حال تکوین است و ما باید مالا سلطنت الهیه ای که حاکی از هلول عصر ذهبی جمال قدم است بر آن مستقر شود، منــوط و متعلــق بــه مجهــودات حالیــه مبــذول می گردد».

«عصــر ذهبــی»، همــان حکومــت بهائیــان بر همگان اســت که با توجــه به روحیه خودکامگــی و صهیونیســتی ایــن فرقــه، به هیچ روی نبایــد مجالــی بــرای تدارک چنیــن دوره ای فراهم آید.

انتهای پیام/