مدال افتخار فراموش شده

اقطاب گذشته فرقه صوفیه گنابادیه برای فرار از لقب بیچاره ادعا میکردند این لقب از زبان امام رضا(ع) نسبت به دو نفر از بزرگان این طایفه صادر شده و آن را مدال افتخاری برای خود می دانستند.

کد خبر: ۱۶۸۰

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

گروه صوفیه و دراویش-فرقه نیوز،  بسیاری از مشکلات جامعه بشری در جهان امروز به خاطر دروغ و بدعت هایی است که از سوی افراد فرصت طلب برای جمع کردن افرادی ساده لوح به عنوان مرید به گرد خود می باشد به طوری که اگر بخواهیم بزرگترین عامل  در زندگی بشر را شناسایی و معرفی کنیم که خواستگاه و منشا همه بدعت ها و بدبختی هاست، که زندگی بشر را به دوزخ تبدیل کرده  دروغ می باشد زیرا با نگاهی به آثار دروغ در قرآن و روایات به راحتی متوجه می شویم که چرا یکی از آثار دروغ بدعت در دین و افتراء به خداوند بیان  شده است. (سوره نحل آیه 116)

بزرگان و اقطاب فرقه صوفیه گنابادیه برای فرار از لقب "بیچاره" به دروغ ادعا می کردند که این لقب از زبان امام رضا (ع) نسبت به دو نفر از بزرگان این طایفه صادر شده است به طوری که در کتاب نابغه علم و عرفان صفحه 10 آمده است که:

یکی از طوایف مشهور گناباد طایفه بیچاره است که جناب ملاسلطان محمد از آن طایفه می باشد.وجه تسمیه بدین نام آن است که این کلمه از زبان حضرت علی بن موسی الرضا (ع) نسبت به دونفر از بزرگان این طایفه صادر شده و افتخارا باقی مانده است.

ویا در جای دیگر جناب محسن گنابادی می گوید:

چون حضرت رضا (ع) به ولایت عهدی منسوب شدند امیر محمد و امیر احمد که از شیعیان بودند از حضرت تقاضا کرده بودند که امر بفرمایند رعایت حال آن بیچارگان را بنمایند.آن حضرت به حکومت محل مرقوم داشته بودند که رعایت حال این بیچارگان را بنمایند.

حال این سوال مطرح می شود که چرا ملاسلطان گنابادی از این مدال پرافتخار چشم پوشی کرد و نام فرقه ساختگی خود را گنابادیه گذاشت؟

چرا این مطلب فقط در کتب خود گنابادیه آنهم بدون ذکر سند نقل شده و در هیچ یک از کتب تاریخی و یا کتب دیگر نقل نشده است و جالب اینجاست که محدود افرادی که این مطلب را نقل کرده اند از بزرگان فرقه صوفیه گنابادی بوده اند.

چرا شیخ محمد حسن بیچاره (صالحعلیشاه) که نوه ملا سلطان و فرزند نورعلیشاه بود از این مدال افتخار استفاده کرد ولی اقطاب قبل و بعد از او از این مدال دوری کردند؟

علت اصلی فراموش شدن این مدال افتخار چیزی غیر از کذب بودن این ادعا نیست. زیرا بزرگان این فرقه برای فرار از این لقب که ماهیت اصلی آنها را مشخص می کرد راهی جز دروغ پیدا نکردند به همین خاطر با دروغ از محبوبیت اهلبیت سوء استفاده کردند و لقب بیچاره را به امام رضا(ع) نسبت دادند تا به نحوی به عرفان ساختگی خود اعتبار دهند و عوام را به خود جذب کنند.