جنون نتیجه عرفان تصوف

بدون شک آرامش و تسکین قلب نتیجه پیروی از دستورات الهی است و دوری از دستورات الهی نتیجه ای غیر از جنون ندارد.

کد خبر: ۱۶۷۱

شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ / 26 October 1394

گروه صوفیه و دراویش-فرقه نیوز، در کتاب نابغه علم و عرفان که شرح حال ملاسلطان گنابادیه یا همان سلطانعلیشاه است نکات قابل توجه ای در مورد کرامات و عرفان صوفیه گنابادیه و مریدان طریقت عرفان تصوف بیان شده است  که هیچ نشانی از مکتب حقیقی اهل بیت ندارد و بیشتر به گروه های غیر اسلامی شباهت دارد.

برای نمونه در صفحه 36 این کتاب بیان شده که:

بسیاری از شاگردان به واسطه مقامات و حالاتی که از استاد دیده بودند مجذوب شدند از جمله یکی از آنها پس از مرحوم حاجی خود را سوخته بود.

سوزاندن و خودکشی مریدان در این فرقه جزو کرامات بزرگان محسوب می شود و در کتابهای خود از آن به نیکی یاد می کنند.  و در صفحه 37 کتاب نابغه علم و عرفان عاقبت درویش دیگری بیان میکند که از عشق قطب این فرقه خودکشی میکند:

یک نفر درویش پابرهنه به طوری مجذوب شده بود که روزها هنگام درس حاجی می آمده و سر را به روی زانوی حاجی گذاشته به چشمان او نگاه میکرد و مرتب می گفت:  "یا دوست با ما باش" هرچند شاگردان خواستند او را منع کنند حاجی اجازه نمی داد بالاخره موقع درس، در را بستند و نگذاشتند او وارد شود او چون چنین دیده بود از پشت بام بالا رفته و با صدای بلند گفته بود یا هادی المضلین و خود را از بام مدرسه پایین انداخته بود.

حتی برای بیان جنون در صوفیه عصر حاضر میتوان حادثه آذر سال88 را مثال زد. در این حادثه فردی که 25 سال از عمر خود را  صرف طی کردن عرفان تصوف  کرده بود در آخر با مسلح کردن خود به انواع مهمات جنگي به  خانقاه رفت و دست به گروگانگيري زد.

انسان نباید زیر پرچم هر شخصی قرار گیرد بلکه هر آنکس که از سوی خداوند معرفی شده و امر الهی در خصوص او وجود دارد شایسته پیروی کردن است زیرا هیچ انسانی نمی‌تواند تنها با تکیه بر دانسته‌های خود مسیر صحیح زندگی را بشناسد.

در اخر به بیان معرفی عرفان حقیقی ازدیدگاه حضرت آیت الله بهجت می پردازیم: براي شما توصيه ميكنم عمل به دستورات آسماني عرفان واقعي را براي انسان مي نماياند,عرفان حقيقي از التزام كامل به تمامي دستورات شرع مقدس كه اهم دستورات آن ترك معصيت در اعتقاد و عمل است حاصل مي گردد و منحصر به شخص مخصوصی نيست بلكه براي همه مي باشد و اين التزام به عقيده و عمل بايد در همه باشد تا نتيجه دهد آنهم به مراتب.