اختصاصی

خاطراتی از رابطه امام خمینی (ره) و مسیحیان در نوفل لوشاتو

همان شب عید کریسمس، هدایا را بین همسایه ها تقسیم کردند و فردای آن روز دیدم که خیابان پر از خبرنگار و مردم است.

کد خبر: ۱۶۴۶۰

يکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷ / 25 September 1397

هدیه حضرت امام به مسیحیان نوفل لوشاتو
خانم مرضیه حدیده چی: تولد حضرت مسیح علیه السلام نزدیک بود، امام فرمودند: «این همسایه ها با این رفت و آمدهای زیاد و شلوغی ها، خیلی اذیت شده اند، بهتر است هدیه هایی برایشان بفرستیم، از قول من هم معذرت بخواهید».

برادرها رفتند و چند جعبه شیرینی و شکلات تهیه کردند و آوردند، امام سؤال کردند: «چی تهیه شده؟» بسته ها را به امام نشان دادند، امام فرمودند: «خارجی ها به گل زیاد علاقه دارند، چند شاخه گل هم برایشان بفرستید».

همان شب عید کریسمس، هدایا را بین همسایه ها تقسیم کردند و فردای آن روز دیدم که خیابان پر از خبرنگار و مردم است. من از یکی از برادران سؤال کردم که چه خبر است؟ گفتند: خبرنگارها به خاطر ارسال هدیه های شب گذشته آمده اند تا گزارش تهیه کنند. مصاحبه ای هم انجام شد و امام اشاراتی در مورد تولد حضرت مسیح علیه السلام کردند که آثار تبلیغاتی این مقدار توجه خاص امام، اصلاً قابل مقایسه با جریان های چند روز قبل از آن ـ که قرار بود مصاحبه امام را مستقیماً از کانال های تلویزیون امریکا پخش کنند ـ نبود.

مرا ببخشید

حجت الاسلام و المسلمین هادی غفاری: شبی که فردای آن روز قرار بود امام به ایران بیایند که نشد و موکول به روز بعد شد، مردم نوفل لوشاتو با دسته گل های ایرانی، حتی زن های مسیحی که به حجاب اعتقاد ندارند، روسری به سر بسته بودند و به خدمت امام آمده بودند.آن شب مردم مسیحی نزد امام حالت عجیبی داشتند، همه گریه می کردند.رهبر کبیر انقلاب اسلامی با صحبت خیلی کوتاهی از همسایه هایشان عذرخواهی کردند و فرمودند: «مرا ببخشید.من در این مدت که اینجا بودم، باعث دردسر برای شما شدم.» پس از ترجمه صحبت های امام، اهالی نوفل لوشاتو به شدت گریه می کردند.

هدیه امام به دو خانم مسیحی
حجت الاسلام و المسلمین فردوسی پور: وقتی امام در آستانه بازگشت به ایران بودند، مقارن با غروب آفتاب دو خانم فرانسوی به اقامت گاه امام آمدند و تقاضای ملاقات کردند.چون امکان ملاقات نبود؛ از آنها عذرخواهی کردم. شیشه کوچکی که در آن مقداری خاک بود و درِ آن مهر و موم بود در دست شان دیده می شد. گفتند: اگر ملاقات ممکن نیست، رسم ما این است وقتی به کسی علاقمند شدیم، هنگام خداحافظی و جدایی بهترین هدیه را به او تقدیم می کنیم. این خاک وطن ماست و نزد ما عزیزترین هدیه است، به امام تقدیم کنید و برای هر یک از ما یک قطعه عکس با امضای ایشان بیاورید.وقتی جریان به محضر امام عرض شد، با تبسمی شیشه را گرفتند و دو قطعه عکس را امضا کردند، عکس ها را که به آنها دادم، بوسیدند و با تشکر رفتن