ای کاش شیخ از استادش می‌آموخت!

به مناسبت سالروز رحلت مرحوم حاج شیخ حسنعلی اصفهانی (نخودکی)، خاطره‌ای را به نقل از دكتر جلال برنجيان (یکی از شاگردان شیخ محمود حلبی)

کد خبر: ۱۶۳۹۶

سه‌شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷ / 22 August 1397

به گزارش فرقه نیوز: به مناسبت سالروز رحلت مرحوم حاج شیخ حسنعلی اصفهانی (نخودکی)، خاطره‌ای را به نقل از دكتر جلال برنجيان (یکی از شاگردان شیخ محمود حلبی) تقدیم می‌نمایم:

ارتباط مرحوم استاد[شیخ محمود حلبی] با حاج شيخ حسنعلى اصفهانى داستان جالب و شنيدنى دارد. يكى از صفاتى كه مرحوم حاج شيخ حسنعلى اصفهانى داشت، اين بود كه ايشان به زيارت قبرهاى نوع بزرگان مى رفت و فاتحه می‌خواند. اين قبرى كه الآن در مشهد به نام "گنبد سبز" معروف است، يكى از استانداران خراسان به نام پاك‌روان - كه مشهدى ها به او نجس روان مى گفتند- احيا كرد. پاكروان سیّد بود، منتهى آدم كثيفى بود. استاد مى فرمود:

« پاكروان با آخوندها سخت مخالف بود. وقتى عمامه به سرى را مى ديد، مى گفت: "اينها هنوز زنده اند." او يك مرض بواسير داشت كه مدتها گرفتار بود. روزى فهميده بود كه حاج شيخ حسنعلى به حرم مى روند. او هم عبايى روى دوش انداخته بود و پيش حاج شيخ رفته بود.»

استاد فرمودند: « اين قصه را حاج شيخ حسنعلى خودش برايم نقل كرد. چون ايشان اوّل خانه ى ما آمد، از آن جا به حرم رفت و از حرم دوباره به منزل ما برگشت. در آن جا اين قصه را برايم نقل كرد كه دعايى به پاك‌روان دادم در جا ناراحتى اش خوب شد. تعجّب كرد! به من گفت: "چه مى خواهى؟" گفتم: "هيچ چيز" گفت‌: "نه، بگو." گفتم: "قبر شيخ محمّد مؤمن گنبد سبز را دارند خراب مى كنند. بگوييد اين قبر را خراب نكنند." گفت: "بسيار خوب" گفتم: "چه مى كنيد؟ دارند خيابان می‌كشند." گفت: "آن جا را ميدان می‌كنيم." نواده ى شيخ محمد مؤمن سه روز بعد آمده و گفته بود كه دارند در آن جا پول خرج مى كنند و قبر را تعمير مى نمايند و خيلى خوشحال بود.»

اين گونه كارها را مرحوم حاج شيخ حسنعلى نسبت به سادات می‌كرد ولو فاسق. چون ايشان به فرموده ى استاد: «فدايى فاطمه ى زهرا عليها السلام بود.»

یاد استاد، ویژه نامه شماره3، خرداد 85، ص 19- تهیّه شده توسط انجمن حجتیّه

ای کاش شیخ محمود حلبی نیز به استاد خویش اقتدا نموده و به امام خمینی (رحمت الله علیه)، حدّاقل از جنبه سیادتش احترام می‌گذاشت، تقوا و علم و مرجعیّت و دیگر صفات ایشان پیشکش! آنان که این خاطره را منتشر نمودند، خود بهتر از هر کس میدانند که استادشان به امام چه توهین‌ها که کرد و چه فحّاشی‌ها که نمود!!