اختصاصی

بطلان ادله صوفیان عارف نما به حقانیت سلوک پوشالی خود

کد خبر: ۱۴۹۷۲

شنبه ۱۱ دی ۱۳۹۵ / 11 October 1395

به گزارش فرقه نیوز؛ اقطاب و بزرگان صوفیه گنابادیه برای فرار از مذمت احادیث مطرح شده از سوی اهلبیت عصمت و طهارت در باب تصوف، با بیان استدلال‌های مختلف، مخالفان خود را به بازی می‌گیرند و با مظلومیت خاص، اقدام به خنثی کردن احادیث رد صوفیه بر سلوک پوشالی خود می‌کنند.

محبوبعلیشاه برای توجیه احادیث مطرح شده بیان می‌کند: «مراد از صوفیه‌ای که مورد ذم قرار گرفته‌اند کسانی هستند که نام تصوف بر خود نهاده و پیوند ولایت ائمه اطهار علیهم السلام در قلوبشان جای نگرفته و موالات اهلبیت را شرط قبول ایمان نمی‌دانند» [1]

سلطانعلیشاه پا را فراتر گذاشته و با یک زیرکی خاص ذهن جویندگان حقیقت را این گونه تسخیر می‌کند: «کاغذی که برای استشهاد بر کفر می‌نویسند و این عقاید را به ما نسبت می‌دهند، بیاورند تا خودم هم بنویسم که هر که دارای این عقاید خلاف باشد کافر و از دین خارج است» [2]

این سخن ملاسلطان گنابادی در زمان حیات و به گونه‌ای قاطعانه و محکم بیان شده که هر محقق و پژوهشگری را به شک می‌اندازد، اما مطرح کردن احکامی از جمله تجسم صورت قطب در عبادت، عشریه، غسل اسلام، سجده بر اقطاب و ده‌ها بدعت دیگر، این سوال را در ذهن به وجود می‌آورد که بزرگان صوفیه گنابادیه چگونه با چنین تردستی زیرکانه‌ای وانمود می‌کنند کار خلافی در دستگاه درویشی‌ آن‌ها رخ نداده است!

سلطان حسین تابنده در جواب نامه‌ای می‌نویسند: «چگونه بعضی به خود جرأت می‌دهند کسانی را که دم از صحبت به اهل بیت می‌زنند و خود را به آن بزرگواران منتسب می‌دانند مورد لعن یا طرد ...» [3]قرار می‌دهند!

ظاهر کلام اقطاب صوفیه گنابادیه بسیار دلنشین و قانع کننده است و اگر از بدعت‌های مختلف این فرقه چشم پوشی کنیم و به راحتی از کنار آن بگذریم باز نمی توان به راحتی از افراد ذکر شده در شجره ساختگی این فرقه عبور کرد، طبق شجره ساختگی صوفیه گنابادیه نسبت خرقه‌ی صوفیانه آن‌ها به کسانی می‌رسد که در مقابل خاندان عصمت و طهارت قرار گرفته و راه خود را از آن بزرگواران جدا کردند.

اکنون به فرمایش امام صادق (علیه السلام) استناد می‌نمائیم تا مهر بطلان ادعای اقطاب صوفیه گنابادیه توسط خاندان عصمت و طهارت زده شود. «به زودی کسانی پیدا می‌شوند که ادعای محبت ما را می‌کنند و به ایشان نیز تمایل نشان می‌دهند و خود را به ایشان تشبیه نموده و لقب آنان را بر خود می‌گذارند و سخنانشان را تأویل و توجیه می‌نمایند، بدان که هر کس به ایشان تمایل نشان دهد از ما نیست و ما از او بیزاریم و هر کس آنان را رد و انکار کند، مانند کسی است که در حضور پیامبر با کفار جهاد کرده است.» [4]

منابع:

[1] خورشید تابنده، شرح احوال و آثار حاج سلطانحسین تابنده گنابادی رضا علیشا، علی تابنده، انتشارات حقیقت، ص 42.

[2] یادداشتهای سفر به ممالک عربی، سلطان حسین تابنده گنابادی، گردش افغانستان و پاکستان ص 243.

[3] مناظرات و مکاتبات: 48.

[4] سفینة البحار ج 2 ص 57.