فاصله واقعیت موجود با جایگاه تربیت در تحول بنیادین

اعتیاد و فرقه‌های کاذب تنها بخشی از تهدیدات بیخ گوش مدارس است

سبقه مباحث تربیتی در سند تحول بنیادین آموزش وپرورش از ضرورت حرکت در مسیر کسب شایستگی‌های اخلاقی توسط دانش‌آموزان خبر می‌دهد اما حال و هوای این روزهای مدارس از نفس‌های به شماره افتاده مباحث تربیتی و برنامه‌های پرورشی با چاشنی سیاسی خبر می‌دهد.

کد خبر: ۱۴۳۲۳

چهارشنبه ۲۴ شهريور ۱۳۹۵ / 24 June 1395

به گزارش فرقه نیوز و به نقل از تسنیم سند تحول بنیادین آموزش‌وپرورش در سال 90 پس از حدود یک دهه تلاش برای تدوین‌، رونمایی شد. فلسفه اصلی تدوین‌کنندگان سند تحول، تلاش برای دستیابی به الگوی بومی تعلیم و تربیت بود، تعلیم و تربیتی که تحقق بخش حیات طیبه و تمدن ایرانی و اسلامی باشد.

با تدوین سند تحول بنیادین، نظام آموزش و پرورش کشور باید زمینه ساز کسب شایستگی‌های اخلاقی با تاکید برخصوصیات مشترک اسلامی_ایرانی و انقلابی در بین دانش‌آموزان باشد و معلم به عنوان هدایت کننده این روند محسوب می‌شود.

جنبه‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی که در سند تحول به آنها اشاره شده بدین شرح است:

راهکارهای حضور فعال و سازمان یافته دانش آموزان و معلمان در برنامه‌های سیاسی، اجتماعی و اخلاقی به منظور‌ تقویت ایمان و بصیرت دینی.

ساز وکارهای تقویت انسجام اجتماعی و وحدت ملی در دانش آموزان و معلمان. راهکارهای احیای هویت افتخار آمیز اسلامی – ایرانی در دانش آموزان و معلمان.

راهکارهای قانون‌مداری و مسئولیت پذیری در دانش آموزان و معلمان.

راهکارهای تعامل اثربخش با مراکز فرهنگی و اجتماعی به ویژه رسانه ملی و رسانه‌ها برای تبیین جایگاه نظام آموزشی
در تولید سرمایه اجتماعی و فرهنگی.

راهکارهای رعایت قانون مسئولیت پذیری، مشارکت اجتماعی و پاسداشت ارزش‌های اجتماعی. راهکارهای رعایت بهداشت زیست محیطی و احترام به محیط زیست و سلامت محیط شهری.

راهکارهای آموزش شهروند خوب بودن در مدارس(حقوق شهروندی).

در این بخش نیز فعالیت‌ها بیشتر به تربیت سیاسی و اجتماعی دانش‌آموزان معطوف شده و این مسائل باعث شده است که برخی کارشناسان نسبت به سبقه فعالیت‌های سیاسی در بخش پرورشی و فرهنگی ابراز نگرانی کنند.

شرایط حاکم بر مدارس کشور نیز از ناکامی برنامه‌های تربیتی خبرمی‌دهد،‌ افزایش خودکشی‌های دانش‌آموزان، آسیب‌های اجتماعی در کمین مدارس از اعتیاد تا فرقه‌های کاذب تنها بخشی از تهدیدات بیخ گوش مدارس است که برای مقابله با آنها برنامه دهان‌پُرکنی وجود ندارد.