اختصاصی

جایگاه خدا در اندیشه راجنیش اشو

درباره نقد دیدگاه اشو درباره خداوند نیاز نیست قضاوتی انجام شود فقط کافی است برخی از جملات فراوانی که او در این زمینه گفته است را کنار هم قرار دهیم مخاطب خود قضاوت خواهد کرد

کد خبر: ۱۴۳۰۵

يکشنبه ۲۱ شهريور ۱۳۹۵ / 21 June 1395

به گزارش فرقه نیوز؛

مبانی مکتب اشو از یک طرف سه آیین تنتره، یوگا و بودا است و از سوی دیگر این مکتب بر اساس ایده هایی از قبیل تناسخ، نیروانه و اصالت بدن شکل گرفته است، اما در این میان او از خدا نیز سخن گفته است اما نمی توان تعریف مشخصی از خداوند در میان سخنانش پیدا کرد چرا که بسیار پراکنده و نامفهوم بیان کرده است. او گاهی خدا را انکار می کند و گاهی او را توصیف می کند، گاهی آن را فقط یک بوی گل می داند و گاهی در ذهنیت نگهش می دارد و بیشتر از آن جلو نمی رود.

درباره نقد دیدگاه اشو درباره خداوند نیاز نیست قضاوتی انجام شود فقط کافی است برخی از جملات فراوانی که او در این زمینه گفته است را کنار هم قرار دهیم مخاطب خود قضاوت خواهد کرد:

« خداوند یک شخص نیست بلکه تنها تجربه ای است که تمام هستی را به پدیده ای زنده مبدل می سازد: تنهایی او مطرح نیست. او با زندگی می تپد...!با زندگی دارای ضربان است. لحظه ای که دریابی که دل هستی می تپد خداوند را کشف کرده ای.»[1]

«خودتان مي دانيد ، خود جهان هستي، آفريدگار است. خالقي وجود ندارد. خود جهان هستي خالق است. وقتي كه چشم داشته باشيد، خواهيد ديد كه خود خلقت خالق است.»[2]

«جستجو نكنيد؛ همانطور كه هستيد بمانيد. جاي ديگري نرويد. هيچكس به خدا نمي رسد. هيچكس نمي تواند، زيرا آدرس را نمي دانيد، كجا مي خواهيد برويد؟ ملكوت را كجا خواهيد يافت؟ نقشه اي از آن در دست نيست.»[3]

«به راحتي در استراحت فرو رويد- تقاضاي معنويات نكنيد، تقاضاي ملكوت نكنيد. حتي خدا را هم آرزو نكنيد. خدا تقاضا شدني نيست.»[4]

«مردم به نزد من می آیند و می گویند ما آرزو جستجوی خداوند را داریم من به آنها می گویم در این باره با من صحبت نکنید این مقوله را به بحث نکشید هرگونه صحبتی درباره جستجوی خدا بی فایده است هیچ معنا و مفهومی در آنچه می گویید نیست. »[5]

«چهره اصیل هر کودک، چهره خداست. البته خدای من، خدای یک مسیحی، خدای یک هندو، خدای یک یهودی نیست. خدای من حتی یک شخص نیست، بلکه یک حضور است. کمتر شبیه به گل و بیشتر شبیه به رایحه است. تو می توانی آن را احساس کنی، ولی نمی توانی آن را با دست بگیری. تو می توانی به وسیلة آن غرقه شوی، ولی نمی توانی آن را مالک شوی. خدای من چیزی عینی، آنجا، نیست. خدای من همان ذهنیت است، اینجا.»[6]

[1] . اشو، شورشی، ترجمه عبدالعلی براتی، ص200.

[2] . اشو، طریق مراقبه، ترجمه بهروز قنبری، ص199

[3] . اشو، فقط یک آسمان، ترجمه مرضیه شنکایی، ص13

[4] . همان ص 107

[5] . اشو، راز بزرگ، ترجمه روان کهریز، ص135.

[6] . اشو، کودک نوین، ترجمه مرجان فرجی، ص 64.