هموطن بودن به نزدیکیِ تنها در یک جغرافیا نیست
پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز: تاریخ گواهی میدهد که «تَن» آدمی، همواره سنگرِ شرافت بوده است. همانجایی که مردان، جان و مال و ناموسشان را در پسِ دیوارِ وجودشان پناه میدادند و با صلابت فریاد میزدند: «از تَنِ ما بگذرید تا به نیتهای پلیدتان برسید.» تن، نماد مقاومت بود و هویت، اما روزگار با بازیِ «جغرافیا»، مرزها را میان تنها کشید.
نامردیِ زمانه، عدهای را به صرفِ نزدیکیِ فیزیکی «هموطن» نامید؛ غافل از اینکه «وطن» نه یک تکه خاک، که یک اشتراکِ تنی و روحی است. چه بسیار «تَن» هایی که در همسایگی ما نفس میکشند، اما در حقیقت، فرسنگها با شرافتِ این مرز و بوم بیگانهاند. آنها تنشان اینجاست، اما روحشان در سودایِ دیگر. در مقابل، چه بسیار شریفتَنانی که جبر جغرافیا و دوریِ تنها، آنان را از ما جدا کرده، اما دغدغهی ایران، بند بندِ وجودشان را به این خاک گره زده است.
تاریخ، سرشار از لحظاتی است که «شریفتَنان» آمدند تا حصارهای میان آدمها را بشکنند. از انصار که برای باورشان، مرزهای قبیلهای را دریدند تا خمینی کبیر که خواست «وطن» را به اصالتِ خویش بازگرداند. او وطن را به تَنهای اصلی رساند، اما دریغ که همیشه عدهای «تَندار»، بیوطنی را برگزیدند و شرافتِ تَن را فدایِ نفیِ وطن کردند.
باور کنیم هموطن بودن، به نزدیکیِ تنها در یک جغرافیا نیست؛ به همسوییِ شرافت است. وطن، جایی است که تَنهای ما برای یک هدف، برای یک درد و برای یک عشق بتپد. گاهی کسی که هزاران کیلومتر دورتر، سرش برای این خاک درد میکند، بیشتر «همتَن» ماست تا کسی که در کنارمان ایستاده اما وطن را در غربتِ ذهنِ خویش، نفی کرده است.
