سکوت تأمل‌برانگیز سران فرقه‌ اسماعیلیه در قبال جنایات آمریکا و اسرئیل در جنگ کنونی!

پایگاه خبری تحلیلی فرقه نیوز: در میانه‌ی بحران‌ها و درگیری‌های منطقه‌ای و جهانی، به‌ویژه وقایع اخیر که منجر به شهادت جمعی از مردم بی‌گناه ایران، از جمله زنان و کودکان در حادثه‌ی میناب شد، جامعه‌ی مسلمانان و به‌طور کلی پیروان عدالت و انسانیت، انتظار موضع‌گیری روشن و قاطع از سوی رهبران دینی و فرقه‌های مختلف اسلامی را دارد. با این حال، شاهد سکوتی معنادار و تأمل‌برانگیز از سوی سران فرقه‌ی اسماعیلیه هستیم؛ سکوتی که در تضاد آشکار با آرمان‌های اسلامی و انسانی قرار دارد.

در جهانی که ملت‌ها و پیروان ادیان مختلف، به‌ویژه مسلمانان، در برابر تجاوزات آشکار رژیم صهیونیستی به مردم مظلوم فلسطین و دیگر مناطق اسلامی، فریاد اعتراض سر می‌دهند، انتظار می‌رود رهبران فرقه‌های اسلامی نیز همگام با اکثریت دنیای اسلام، ندای حمایت از مظلومان سر دهند. اما متأسفانه، سران فرقه‌ی اسماعیلیه، به‌جای همراهی با این موج انسانی و اسلامی، رویکردی متفاوت را در پیش گرفته‌اند. آنها با اتخاذ ژست‌های حقوق بشری و تلاش برای تعامل با جهان غرب، عملاً راه همکاری با همان قدرت‌هایی را ادامه می‌دهند که در برابر جنایات رژیم صهیونیستی سکوت اختیار کرده یا حتی از آن حمایت می‌کنند.

این سکوت در برابر خشونت و تجاوز، به‌ویژه پس از حادثه‌ی اخیر و شهادت رهبر عزیز ایران و جمعی از هم‌وطنان بی‌گناه ما، از جمله کودکان و دانش‌آموزان در میناب، بیش از پیش حیرت‌انگیز است. در شرایطی که وجدان هر انسان آزاده‌ای از این وقایع جریحه‌دار می‌شود، عدم موضع‌گیری صریح و قاطع سران این فرقه در برابر غرب و جنایات آشکار در منطقه، این پرسش اساسی را مطرح می‌کند: آیا واقعاً می‌توان مسلمان بود و خود را شیعه نامید، در حالی که در برابر متجاوزان به مسلمانان، زنان و کودکان در کشور‌های اسلامی، سکوت اختیار کرد؟

تاریخ اسلام و سیره ائمه اطهار (علیهم السلام) گواه آن است که سکوت در برابر ظلم، هرگز با مرام رهبران الهی سازگار نبوده است. آیا اگر امیرالمؤمنین، امام علی (ع)، در چنین شرایطی قرار می‌گرفتند، سکوت اختیار می‌کردند؟ آیا اگر سرور و سالار شهیدان، امام حسین (ع)، شاهد چنین وحشی‌گری‌ها و تجاوزاتی به جان و مال مسلمانان بودند، خاموش می‌ماندند؟ پاسخ به این پرسش‌ها روشن است: آنان همواره در خط مقدم مبارزه با ظلم و دفاع از حق بوده‌اند و سکوت در برابر ستم، از منطق آنان به دور است.

امروز، زمان آن فرا رسیده است که سران و پیروان فرقه‌ی اسماعیلیه، با بازنگری در موضع منفعلانه و سکوت‌آمیز خود در قبال دنیای اسلام و جنایات جاری، نسبت به این رفتار ابراز انزجار کرده و آن را محکوم نمایند. پیوند با دنیای اسلام و دفاع از حقوق هم‌کیشان، وظیفه‌ای دینی و انسانی است که نباید با ملاحظات سیاسی یا رویکرد‌های صرفاً حقوق بشریِ ظاهری نادیده گرفته شود. انتظار می‌رود رهبران این فرقه، با الهام از آموزه‌های اصیل اسلامی و سیره پیشوایان دین، در کنار سایر مسلمانان ایستاده و ندای مظلومیت را در جهان طنین‌انداز سازند. نادیده گرفتن حقوق مسلمین و سکوت در برابر جنایات، نه تنها با هویت اسلامی سازگار نیست، بلکه اعتبار و جایگاه این فرقه را در میان امت اسلامی خدشه‌دار می‌سازد.